Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Αρθρωρση Μαρτίου 3, 2013

Filed under: Διάφορα — Θρώγκος @ 11:50 μμ
Tags:

Η περιοδική μουσική επιτέλεση πιθανότατα αφαιρεί λίγη από τη μαγεία της όμως την μοιράζει στον χρόνο που την περιτριγυρίζει, προκαλώντας μια ισορροπία μαγειών σε ένα γενικό επίπεδο – χωρίς απαραίτητα αυτό να είναι καλό ή κακό. Αν κάθε μουσική επιτέλεση είναι μια ‘κατάθεση ψυχής’, πότε ακριβώς τελειώνει το απόθεμα, και επίσης τι είδους λογαριασμός γεμίζει με αυτή την ‘κατάθεση’; Μήπως γεμίζει ένα απύθμενο πηγάδι έκφρασης το οποίο στέκει κάπου απομονωμένο μέχρις ότου φτάσει σε σημείο πρόσβασης του κουβά, κι έπειτα απλά σκύβουμε και μαγγανίζουμε και ξερνάμε χρωματιστά νερά; Η καθημερινή μουσική επιτέλεση είναι μια επιτέλεση σαν όλες τις άλλες, απαιτεί ενέργεια και χαρίζει ηδονή, αφαιρεί τα χρώματα και τα ξερνάει σε ένα πηγάδι, όπως η οχτάωρη παραμονή ενός ταμία σουπερμάρκετ. Ένα πλαίσιο όπου τα πάντα στη ζωή και τον κόσμο εξηγούνται με βάση ένα και μόνον νοητικό σχήμα είναι ένα πλαίσιο χαράς. Η καθημερινή μουσική επιτέλεση είναι μια πράξη μετάνοιας απέναντι σε έναν θεό που ενσωματώνεται/παρουσιάζεται σε τραγούδια-τοτέμ που συμπυκνώνουν πανανθρώπινες ιδιότητες. 

Επίσης, ΦΥΤΑ – Βρέφη Σαλάτας

 

Τι μπαχτίν μου τσαμπουνάς Ιανουαρίου 29, 2013

Filed under: παράνοια — Θρώγκος @ 1:14 πμ

Ένας κάποιος πολιτισμικός σχετικισμός θα προέτασσε πως η έκσταση – ή μάλλον η πλήρης μέθεξη σε έναν διαφορετικό, πιο σωματικό τύπο εμπειρίας – είναι γνώση. Σε τέτοιο σημείο που μια έντονη σωματική και αισθητηριακή εμπειρία, προκαλουμένη από χορό και μουσική, σε συνδυασμό ή εν απουσία ουσιών, μπορεί να καταστή εφάμιλλη της ανάγνωσης ενός επιστημονικού άρθρου. Η συλλογική έκσταση μιας μαχητικής πορείας είναι γνώση βαθύτερη – διυποκειμενική – σε σχέση με μια μοναχική ψυχεδελική εμπειρία παρά φύσιν, η οποία αντιστοιχεί ίσως με την καταπονημένη ανάγκη για συντροφιά που εκφράζει η ομαδική εκτέλεση ενός ριζίτικου, ή ενός μοιρολογιού.

Ιδωμένα από μια λογική αντιστροφής της πολιτισμικής ιεραρχίας, το χωροχρονικά τοποθετημένο βίωμα του δυτικού ανθρώπου, ξεκομμένο από τα δεσμά του ορθού λόγου, μπορεί να συγκριθεί σημείο προς σημείο με κάθε μεγάλο πολιτισμό, και ίσως σε ένα να βγει κερδισμένο: στην συνεχή επιμονή του στοχασμού να προσεγγίζει το άγνωστο ή το διαφορετικό.

Τεκμήριο:

Εκτός του επιστημονικού μου πεδίου ευθαρσώς δηλώνω πως βρίσκω το ποιητικό κείμενο γαργαλιστικό, τις αναδιπλώσεις απαλές και κυματιστές και τις ανταπαντήσεις πολύ παιχνιδιάρικες. Ο κλαρινίστικος φωνητικός χειρισμός των δύο διαφορετικών μελωδικών θυμάτων της Φεγγαροπρόσωπης μυρίζει αστικίλα, παρόλο που στ’ αυτιά μας ηχεί ίσως πανηγυρτζίδικα – μη ξεχνάμε πως πριν τον 19ο αιώνα και τον ερχομό του κλαρίνου ο δυσκίνητος  ζουρνάς μονοπωλεί αρκετά στη στεριανή ελλάδα παρέα με το νταούλι, πράγμα που δεν προσφέρεται για ιδιαίτερα περίτεχνες μελωδικές κατασκευές και απλωμένες οκτάβες. Ο τετράσημος ρυθμός σίγουρα σηματοδοτεί συγκεκριμένα νοήματα στο πολιτισμικό συγκείμενο των οθωμανικών Ιωαννίνων που αδυνατώ να ανιχνεύσω, όμως μπορώ να αντιπαραβάλλω με τους τρίσημους ρυθμούς του τσάμικου και των πολυφωνικών ηπειρώτικων τραγουδιών που συνυπάρχουν στην περιοχή.

Το «Δόντια πυκνά» μου βγάζει οδοντιατρικό φετιχισμό. Ας ρίξουμε το επίπεδο με λίγο Αντώνη Απέργη

 

Παραφωνία Ιανουαρίου 26, 2013

Filed under: παράνοια — Θρώγκος @ 5:43 πμ

Αν υπάρχει μία έστω γοητεία στην τιμημένη ημών παράδοση έτσι όπως σμιλεύτηκε από το σμίξιμο της ανατολής με τη δύση, είναι το μπάχαλο που δημιούργησε στα μυαλά των ανθρώπω. Επί παραδείγματος δείτε τις μουσικοί. Προσπαθώντας να στριμώξουνε το αραβικό μακάμι στα κάγκελα του ισοσυγκερασμού, δημιουργήσαν ποιότητες και συνδυασμούς περίτεχνους, που πριν δε θα μπορούσανε ποτέ να είχαν καρπίσει. Το τέταρτο του τόνου που απέχει στην σαμπάχ κλίμακα η νότα μι μεταξύ μαντολίνου και βιολιού είναι το χάσμα που δεσπόζει μεταξύ δυο συστημάτων σκέψης τόσο διαφορετικών που δημιουγρούν ένα βροντερό διακρότημα, το οποίο στον διάβα της περιβάλλουσάς του ξερνάει το ρεμπέτικο, την μουσική στην αυλή της υψηλής πύλης, το φλαμένκο, τα κλέτσμερ των Εβραίων και όλο αυτό το συφερτό. Το γεφύρωμα αυτού του χάσματος, μια υπόθεση που πονάει, δεν νοείται δίχως να είναι διαποτισμένο με μια διεθνιστική αλληλεγγύη, ένα φάντασμα πάνω από τα βαλκάνια, μια ιαχή κοσμοπολιτισμού που να καταργεί στρατευμένα τα πολιτισμικά όρια συνενώνοντας σώματα που εξουσιάζονται παραλλήλως και βιώματα που εγγράφονται διαπερνώντας τάξεις κι έθνη.

Το εξής τινό:

στηρίζει την παραπάνω άποψη. Το βιολί συνυφασμένο με την κλασική παράδοση, την εκκλησία, το φεουδαρχικό σύστημα διαδίδεται στον βαλκανικό χώρο με τη βοήθεια των πανταχού παρόντων ρομά,¹ παρέα με το εξίσου κλασικό κλαρίνο και όλη τη μπάντα των χάλκινων που μπουμπουνίζει στο βάθος. Καθώς ανεβοκατεβαίνει τις τάξεις και διαπερνά τα σύνορα, σε διάφορες μορφές, ύφη, μεγέθη και παιξίματα, εκφράζοντας κοινά πάθη. Ο φετιχιστικός χαρακτήρας του μουσικού οργάνου, όταν διατρανώνεται από την μεταμορφωτικό χαρακτήρα καθώς αυτό μετατρέπει την ύλη σε ήχο, του επιτρέπει να επιβιώνει ώς ένα ύστατο επιστέγασμα τεχνικής ή και καλλιτεχνικής φύσεως, που συμπυκνώνει νοήματα του εκάστοτε πολιτισμού φρέσκα προς ερμήνευση από τους φίλους ανθρωπολόγους.

Μουσικολογικά μιλώντας, η σχιζοφρένεια που δημιουργεί στον επίδοξο μουσικό η εκμάθηση ενός ισοσυγκερασμένου οργάνου το οποίο εκτελεί διαφορετικού κουρδίσματος ρεπερτόριο (τουλάχιστον στα πρώτα στάδια της εξέλιξης του μουσικού αυτού παντρέματος) είναι κάτι το οποίο αποτυπώνεται στη μουσική μας/σας παράδοση με ποικίλους τρόπους. Η ανατολίζουσα διαστρέβλωση της κλασικής συγχορδιακής αρμονίας έτσι ώστε να περιλάβει τις τροπικές έλξεις που αρμόζουν στα αυτιά μας δεν είναι ούτε ήταν εύκολη υπόθεση, και είναι ακόμα σε εξέλιξη – η χρήση της ελαττωμένης εβδόμης συγχορδίας στη σεχνάζ κλίμακα (και σε κάποιες περιπτώσεις σε νιχαβέντ) είναι ένα παράδειγμα ιδιαίτερα ευήκοο.

ας ριξουμε λιγο το επιπεδο  με λιγη Ριτα Σακελλαρίου

—————————————————————————-

¹Βλ. Λιάβας, Λάμπρος, «Χορεύοντας και τραγουδώντας με τους τσιγγάνους», Ελευθεροτυπία, 28/12/2001.

 

Χειρόγραφος Δεκέμβριος 27, 2012

Filed under: Διάφορα — Θρώγκος @ 3:58 μμ
Tags: , ,

Image

 

Ημερολόγιο διαδικτυακής επιτόπιας έρευνας πάνω σε σιδηροδρομικό φόρουμ Δεκέμβριος 6, 2012

Filed under: παράνοια,Διάφορα — Θρώγκος @ 3:10 πμ

Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου 2011

Τα υποκείμενα συζητούν εντόνως για μια πρόσφατη υπουργική απόφαση που αφορά την εργολαβία-σκούπα που θα αναλάβει την ηλεκτροδότηση του μισού άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Πολιτικά επιχειρήματα και αντ χόμινεμ επιθέσεις δίνουν και παίρνουν, ως συνέπεια δυο ποστ διαγράφονται.

Ημερομηνία: 13 Σεπτεμβρίου 2011

Η ένταση έχει υποχωρήσει μπροστά στο κοινό συμφέρον: ιδιαίτερη κινητικότητα σε τόπικς που αφορούν εκδρομή του φόρουμ και φωτογράφιση διερχομένου εμπορικού συρμού φορτωμένου με σωλήνες. Ανεβαίνουν πάμπολες φωτογραφίες και σεξιστικά σχολιάκα για της σερβιτόρα της εξοχικής ταβέρνας όπου απολαμβάνουν πολλά μέλη του φόρουμ το μεσημεριανό τους στις σιδηροδρομικές εκδρομές αυτές.

Ημερομηνία: 20 Σεπτεμβρίου 2011

Μέλος του φόρουμ αφηγείται τις σεξουαλικές φαντασιώσεις του που αφορούν συγκεκριμένο μοντέλο ντηζελομηχανής του ΟΣΕ το οποίο συνήθιζε να εξυπηρετεί δρομολόγια κανονικού εύρους. Ακολουθεί  μεγάλη συζήτηση όπου διαφαίνεται η προδιάθεση των υποκειμένων σχετικά με το φύλο. Ακροαριστερό μέλος που γράφει σε καθαρεύουσα παρεμβαίνει για να ξεκαθαρίσει τον κοινωνικό ρόλο του ένοπλου αγώνα.

Ημερομηνία: 22 Σεπτεμβρίου 2011

Νέκρα στο φόρουμ, σχετική συζήτηση στο τόπικ με τις παραλίες που συνορεύουν με την υπο κατασκευή ΣΓΥΤ Αθήνας – Πάτρας. Οι μοντερέιτορ διαβάζουν αραχνιασμένα θρεντς υπό την επιρροή καφέ και βιομηχανικών τσιγάρων.

Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου 2011

Το φόρουμ έχει πέσει, σχετική φημολογία εμφανίζεται για αντίπαλο φόρουμ σχετιζόμενο με λεωφορεία.

Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2011

Έπειτα από αλλαγή του σέρβερ δυο μέλη διαγράφονται ως συνομωσία του αντίπαλου λεωφορειακού φόρουμ για την εδραίωσή τους στο χώρο των φόρουμ συγκοινωνιών. Ακολουθεί ξεκατίνιασμα και φωτοσοπαρισμένες γυμνές φωτογραφίες ομοφυλοφιλικής φύσεως.

Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου 2011

Το μισό φόρουμ παρίσταται σε εκδήλωση συλλόγου φίλων του σιδηροδρόμου στη Μεσσηνία. Στα παραλειπόμενα της εκδρομής προστίθεται μια ερωτική εξομολόγηση πρόσφατα χηρευθέντος μέλους προς μια χειροκίνητη δρεζίνα. Κανένα σχόλιο από τη δρεζίνα.

Ημερομηνία: 6 Οκτωβριου 2011

Αχυρόμπαλες παρασυρμένες απ’ τον άνεμο στους πίνακες του φόρουμ. Μοντερέιτορ ανακινεί ξεχασμένο τόπικ σχετικό με τη γραμμή Κρυονερίου – Μεσολογγίου με κρύο αστειάκι. Απ’ το ταβάνι του τόπικ κρέμονται σταλακτίτες πάγου.

Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου 2011

Λυντσάρισμα μέλους του φόρουμ έπειτα από ρατσιστικά σχόλια περί γύφτων στον προαστιακό Μαγούλας. Ο εναγόμενος προσπαθεί επί τέσσερις σελίδες σχολίων να υπερασπιστεί τις σαθρές του θέσεις απέναντι σε εξαγριωμένα πολίτικαλυ-κορρέκτ μέλη τα οποία είναι σε χειμερία νάρκη και ανασταίνονται μόνο σε πολιτικούς καβγάδες. Μέλος πρώην στρατιωτικός αποχωρεί από το τόπικ εις ένδειξιν διαμαρτυρίας ανεμίζοντας τα πηλίκιά του. Η ποινή καθορίζεται στο μπάννινγκ του φασιστομέλους για 10 ημέρες και υποχρεωτική καθημερινή φωτογράφιση στο εργοτάξιο του Σταθμού Λαρίσης.

Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου 2011

Οι μοντερέητορ έφαγαν φάβα το μεσημέρι στο σπίτι του αντμινιστρέητορ.

 

Οι φυλές της Φυλής και η φιλοσοφία της Αριστοτέλους Οκτώβριος 4, 2012

Filed under: Διάφορα — Θρώγκος @ 10:39 μμ
Tags: ,

Τυφλοί διαβάτες κρύβονται πίσω από τις γρίλλιες των πατζουριών. Βουβοί κράχτες τρίβουν τα πανωφόρια τους σε αλμυρές σκάφες για να φύγει από πάνω τους η αστρόσκονη. Οι φυλές της Φυλής έχουν ένα πρόβλημα: έλλειψη τριφυλλιού, μαλακές αγχόνες, απαλά βλέμματα, επιτακτικό μούδιασμα. Οι φιλόσοφοι της Αριστοτέλους, όταν καταφέρνουν να ακουστούν πάνω από τα κυρελέησον των ιερέων του Αγίου Μελετίου, επιμένουν «θεωρία, περισσότερη θεωρία, κι άλλη θεωρία, γεμίστε τα κενά ανάμεσα στις λέξεις». Κι οι φυλές της Φυλής ανακατεύουν το σοβά και σοβατίζουν τα κενά, μέχρι που το φως σταματάει να περνάει ανάμεσα απ’ τα όμικρον, τα άλφα και τα ρο, και περνάει μόνο από τις γρίλλιες των φι και των θήτα που αντιστέκονται στο μίγμα. Τότε είναι που αρχίζουμε να χορεύουμε το χορό της βροχής μπας και βρέξει λίγος αντιφασισμός.

 

Morning wood pages #6 Μαΐου 28, 2012

Filed under: Διάφορα — Θρώγκος @ 12:27 πμ
Tags:

Καλημερούδια από τη λίμνη των στεναγμών· τα αναρριχόμενα φυτά που ζητήσατε κρέμονται από τα ρουθούνια σας, αρκεί να προσέχατε αρκετά και θα μπορούσατε να τα εντοπίσετε. Η υπηρεσία ωδείων του υπουργείου πολιτισμού φυσικά και δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάτε, όποιο κι αν είναι αυτό – παρ’ όλα αυτά σας εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι πρέπει να προσέξετε προσεκτικά τι θα πω.

Το μάθημα σήμερα αναφέρεται στα κεφάλαια· κεφάλαια άλλωστε υπάρχουν παντού. Για παράδειγμα, ανοίξτε οποιοδήποτε βιβλίο και θα βρείτε κεφάλαια στριμωγμένα μέσα στις σελίδες του, να προσπαθούν να πάρουν ανάσα σπρώχνοντας το εξώφυλλο ενοχλητικά. Για να κάνετε τη ζωή των κεφαλαίων πιο ευχάριστη, παρακαλείσθε να ανοίγετε συχνά τα βιβλία και να τα διαβάζετε καθώς έτσι αερίζονται τα κεφάλαια και δεν παθαίνουν αναερόβια αναπνοή (=σαπίλα). Θα μου πείτε όμως, τι συμβαίνει με τα κεφάλαια του ίντερνετ; Αυτά δεν χρειάζονται αεριζμό; Η απάντηση είναι θολή και γεμάτη τρύπες από σουβλί: τα κεφάλαια του ίντερνετ αερίζονται με τις ηλεκτρονιακές ορδές που ηλεκτρίζουν τους ιστούς του διαδικτύου και τους κάνουν να πάλλονται και να τρέμουν· έτσι μπαίνει μέσα αγέρας υπό τη μορφή πλάζματος (όχι οποιουδήποτε πλάζματος, συνήθως υπό τη μορφή εντόμου).

Δυστυχώς όμως δεν είναι όλα τα κεφάλαια τόσο συμπαθή όπως αυτά που συνήθως αντικρύζουμε· υπάρχει μια κατηγορία κεφαλαίων, αόρατα στο γυμνό μάτι μα γυμνά μπροστά στους αόρατους, τα λεγόμενα Μεγάλα Κεφάλαια (συνήθως τα συναντούμε συντεταγμένα με Κεφαλαίο Γράμμα) τα οποία κινούν τα νήματα και παίζουν με μαριονέτες στο παγκόσμιο θέατρο δρόμου όπου οι εξωγήινοι τους πετούν διαγαλαξιακά νομίσματα στα άυλα καπέλα τους. Τα Μεγάλα Κεφάλαια κρύβονται συνήθως πίσω από τα πιο μικρά πράγματα, και τους αρέσει να μιλούν με αριθμούς· μιλούν μια αριθμητική διάλεκτο άγνωστη στο ευρύ κοινό, που συνήθως οι ξένες γλώσσες του περιορίζονται στην αγγλική, τη γαλλική και τη μαθηματική.

Το αγαπημένο χόμπι των Μεγάλων Κεφαλαίων είναι να πηγαίνουν υπερπόντια ταξίδια σε φορολογικούς παραδείσους· για όσους δεν ξέρουν, οι φορολογικοί παράδεισοι είναι ειδικά διαμορφωμένοι παράδεισοι για αυτούς που σε όλη τους τη ζωή πλήρωναν όλους τους φόρους τους μέχρι και το τελευταίο γιουροσέντ, χωρίς να καθυστερούν ή να κωλυσιεργούν. Οι παράδεισοι αυτοί είναι συνήθως πολύ μικρά και απομονωμένα μέρη πάνω στα βουνά ή στη μέση των ωκεανών, με εκτεταμένες καλλιέργειες φραγκόσυκου και φτελιάς. Τα Μεγάλα Κεφάλαια καταφτάνουν εκεί τα καλοκαίρια ή τους χειμώνες με θαλαμηγούς ή ελικόπτερα για να αγοράσουν τσίχλες· όχι οποιεσδήποτε τσίχλες, αλλά τσίχλες έγκυες γεμάτες αυγά.

Αν αναρωτηθήκατε γιατί τα κεφάλαια εν γένει αποκαλούνται με αυτό το μυστηριώδες όνομα, ο λόγος είναι το μέγεθος του κρανίου τους: συνήθως υπερβαίνει το σωματικό τους βάρος, και αποτελείται από διεσταλμένες φλέβες και μπόλικα γουρλωτά μάτια. Η ασυμμετρία που προκαλείται από τη μορφή τους αυτή καλύπτεται από τον τρόπο με τον οποίο τα κεφάλαια ντύνονται, με κάπες και καμπαρντίνες, με πλουμιστά σεντόνια, γαλότσες και τακουνωτά σανδάλια. Κεφαλαιώδους σημασίας είναι και ο τρόπος με τον οποίο κινούνται, φυσώντας προς το πλάι ειδικά μπαλόνια με ήλιον από την άκρη του στόματός τους, και πεταρίζοντας τα υπανάπτυκτα φτερά που φυτρώνουν στις πατούσες τους. Όταν έχει νηνεμία, τα κεφάλαια αρέσκονται στο να ληστεύουν τράπεζες υπνωτίζοντας τους ταμίες.

Τα Μεγάλα και τα μικρά κεφάλαια αρέσκονται στο να συντονίζονται σε κεφαλαιώδεις συναυλίες· κάθε τρίτη Τρίτη του μήνα, με ελάχιστη ντροπή, μαζεύονται στον εκάστοτε λόφο και μουρμουρίζουν υπόκωφα τις μελωδικές γραμμές που τους υποβάλλει η καταγωγή τους, και το ακατάσχετο μουρμουρητό γεμίζει τον αέρα σαν ωστικό κύμα και τρομοκρατεί τους περαστικούς. Ωστόσο, είναι κάτι που δε γίνεται πολύ συχνά διότι έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα· μια φορά, στην Ξάνθη, μια κεφαλαιώδης συναυλία κατέσχισε τις κιλότες των κυριών ηλικίας από 34 έως 38, μέ έναν μεγάλο κρότο, ενώ σε μια άλλη περίπτωση, μια συναυλία κεφαλαίων ξύπνησε τον Εγκέλαδο στην Πολίχνη, ο οποίος εκνευρισμένος έκλεισε το ξυπνητήρι του και σηκώθηκε διστακτικά, έφαγε ένα μπολ με κορνφλέηκς και ανέβηκε στο παπάκι του για να πάει στην βαρετή του δουλειά. Αποτέλεσμα: τα τρία τέταρτα του μισού πληθυσμού της πολιτείας έτυχε να ξύνουν το αυτί τους την ίδια στιγμή.