Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Λευκωσίας, Πάτμου, Μοσχονησίων Αύγουστος 2, 2009

Filed under: παράνοια,Παρακριτική — Θρώγκος @ 3:01 πμ

Το ξέρω ότι το θέμα «νύχτα στην πόλη» επανέρχεται συχνά στο παρόν ιστολόγιο, η αλήθεια όμως είναι πως με απασχολεί ιδιαιτέρως το καλοκαίρι διότι το περπάτημα δεν συνεπάγεται κρύο και η Αθήνα ξαπλώνει με ανοιχτά παράθυρα και εκπνέει φωνές ανθρώπων, οπότε δεν αφήνει και πολλές επιλογές. Η εναλλαγή των αρχιτεκτονικών στυλ στην πατησιώτικη σαραντάλεπτη διαδρομή μέχρι το σπίτι μου έχει τη δύναμη να διαμορφώνει ανθρώπους πιστεύω: εγκαταλελειμένα μοντερνιστικά τριώροφα, κατεβασμένα ή ξηλωμένα παντζούρια, πυλωτές του ’80, του ’70, του ’60 κάθε μία με τον δικό της ξεκάθαρο στο χρόνο μικροαστικό χαρακτήρα. Πολυκατοικίες που στέγαζαν κάποτε τους επαρχιώτες που έρχονταν στη μεγαλούπολη για δουλειά τώρα στεγάζουν πολύχρωμους μετανάστες, πολλούς ανά διαμέρισμα, που κάθονται στα πεζοδρόμια και στα πεζούλια και συζητούν  ή πίνουν μπύρες και προτιμούν να αφήνουν τα παράθυρα των ισόγειων και ημιυπόγειων διαμερισμάτων τους ανοιχτά. Μερικές φορές με πιάνει δέος όταν σκέφτομαι πόσοι πολλοί άνθρωποι μένουν σε αυτή τη γειτονιά, ειδικά όταν αυτοί κάνουν αισθητή την παρουσία τους με συνομιλίες, τηλεοράσεις, μουσικές μέσα από κλειστά παντζούρια και σύντομες εξόδους για πέταγμα σκουπιδιών.

Η περιοχή είναι διάσπαρτη με νεοκλασσικά, τα οποία έχουν μοιραστεί με εντυπωσιακό τρόπο διαταξικά και διακοινωνικά. Άλλα είναι κυριλλέ νηπιαγωγεία με προσεγμένες αυλές και πλαστικές κούνιες, άλλα είναι τελείως εγκαταλελειμένα με καρφωμένες πόρτες, άλλα κατοικούνται από μετανάστες και είναι σε  βιώσιμη κατάσταση, κάποια στεγάζουν ντόπιους πιθανότατα κληρονόμους ή γέρικα ζευγάρια, άλλα είναι καταλήψεις, άλλα ανήκουν στο Δήμο, άλλα είναι ταβέρνες και θέατρα, γραφεία εταιριών, ιδιωτικές σχολές, κέντρα γιόγκα, μαγαζιά με ρούχα.

Η γραφικότητα της περιοχής όμως δεν περιστρέφεται μόνο γύρω από τα νεοκλασσικά κτίρια: αναβλύζει από κρυμμένους πεζοδρόμους, κατάφυτα σοκάκια, πλατείες αμφιβόλου μεγέθους, μικρομάγαζα που πουλάνε από χαρτικά μέχρι θερμοσίφωνες, όλα σε μέγεθος κουτιού, ακόμα και οι αλυσίδες σουπερμάρκετ στριμώχνονται σε γωνίτσες του δρόμου. Είναι οι παλιές μοντερνιστικές και μη πολυκατοικίες, γεμάτες ταγκς γερασμένων crews, με τα σεντόνια κρεμασμένα, οι παρατημένες καρέκλες έξω από τα καφενεία, μπουκάλια μπύρας αφημένα σε σκαλιά, κίτρινα φώτα, νεραντζιές, φυτρωμένοι ακάλυπτοι, παμπάλαιοι τοίχοι που δε στηρίζουν πια στέγες αλλά προσφέρουν καταφύγιο στις γάτες, φωταγωγοί πολυκατοικιών διάσπαρτα κατάφωτοι.

Όλο αυτό το σκηνικό μου προκαλεί μια μέγιστη αίσθηση ασφάλειας: η υπόλοιπη ανθρωπότητα είναι δυο μέτρα μακριά και χαλαρώνει ακούγοντας μουσική με ανοιχτό παντζούρι, και όχι πίσω από έναν μπροστινό κήπο, μια μεγάλη βεράντα και διπλά τζάμια. Η επαφή με τον δρόμο είναι επαφή με την υπόλοιπη κοινωνία και τα παράθυρα στο επίπεδο του δρόμου είναι σφιχτοί δεσμοί κοινωνικότητας. Το αποτραβηγμένο σπίτι του προαστείου με το ευρύχωρο πάρκινγκ και τον περιφραγμένο κήπο για μπάρμπεκιου είναι μια ιδιώτευση σε σχέση με τον χώρο που μάλλον καταλήγει να γίνεται γενικότερη ιδιώτευση σε σχέση με την κοινωνία, αν και αυτή η σχέση λογικά είναι αμφίδρομη, αν αναλογιστεί κανείς τις ατομικιστικές τάσεις της οικονομίας της αγοράς, του καπιταλισμού και της αστικής ιδεολογίας που οδήγησαν στην διόγκωση του ιδιωτικού χώρου εις βάρος του «δημοσίου». Και όχι μόνο όμως: η μεταβολή χρήσης του ισογείου τμήματος των πολυκατοικιών είναι πολύ ενδεικτική: ο χώρος παραδοσιακά αφιερωμένος σε μικρομάγαζα και πάσης φύσεως μικρές επιχειρήσεις στις καινούριες πολυκατοικίες καταλαμβάνεται από πάρκινγκ ισόγεια και υπόγεια και καθόλου διαμερίσματα. Αυτή η πρακτική ευνοεί την κατοχή αυτοκινήτου, αλλά και σιγά-σιγά την κάνει απαραίτητη, καθώς η τοπική αγορά δίνει τη θέση της στο υπερ-τοπικό mall που συγκεντρώνει όλες τις εμπορικές και ψυχαγωγικές επιχειρήσεις. Αποτέλεσμα είναι η δημιουργία περιοχών αμιγούς κατοικίας, αμιγούς διασκέδασης, αμιγούς εμπορικής φύσεως κ.τ.λ. πράγμα ιδιαίτερα ζημιογόνο για την οικονομία της πόλης (μεγαλύτερη ανάγκη για μακρινές μετακινήσεις–>κατασκευή μεγάλων συγκοινωνιακών έργων–>μεγάλα ποσά χρημάτων και λειτουργικά έξοδα για μετακινήσεις).

Η αυθόρμητη πολεοδομία και αρχιτεκτονική τελικά μπορούν να πουν πολλά για αυτούς που κατασκευάζουν και αυτούς που μένουν στα παράγωγά της.

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s