Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Ονείρατα Μαΐου 24, 2009

Filed under: Καταραμένα στιγμιότυπα — Θρώγκος @ 10:32 πμ

Εκεί που αράζουμε λοιπόν Μεσολογγίου με ποδήλατα κι ομπρέλες και τις απαραίτητες ουσίες και περνάμε φίνα, ένα βουητό ακούγεται από μακριά και σιγά σιγά σηκώνεται ο κόσμος να δει τι γίνεται. Κοιτάμε δεξιά – αριστερά στη Ζωοδόχου Πηγής – τίποτα. Κάποια στιγμή η φήμη απλώνεται: Πασόκοι που είχαν συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως κατεβαίνουν με κράνη και σημαίες προς τα Εξάρχεια. Αμέσως πέφτει σύρμα κι αρχίζουν να μαζεύονται μπουκάλια και να βγαίνουν κουκούλες. Δυο διμοιρίες κατεβαίνουν από Σόλωνος και σιγά σιγά ο κόσμος σπάει απο Μεσολογγίου και απλώνεται, ενώ ταυτόχρονα σκάνε τα πρώτα μπουκάλια. Στο βάθος του δρόμου φαίνονται πασοκικές σημαίες. Εγώ φεύγω βιαστικά από το πόστο της παρέας και παίρνω μαζί μου το ποδήλατό μου και ένα σπαστό που παράτησε κάποιος. Κατεβαίνοντας την Βαλτετσίου συνειδητοποιώ πως βρέχει και πως το σπαστό ποδήλατο είναι πλέον ομπρέλα. Κόσμος ανεβοκατεβαίνει αγχωμένος ενώ άλλοι κάθονται στα μαγαζιά και μπεκροπίνουν. Ξάφνου, ένας χοντρός κύριος γυρίζει απότομα και μαχαιρώνει έναν περαστικό. Σκατά, χρυσαυγίτες. Γυρίζει και με μαχαιρώνει κι εμένα – πέφτω κάτω. Αλλά όχι! Δε με μαχαίρωσε, απλά μου πρόσφερε μια μισοτελειωμένη ρετσίνα. Κλούβες περνάνε τρέχοντας τη Μπενάκη και στα ηχεία τους παίζουν χουντικά τραγούδια στο τέρμα. Οι περαστικοί τους βρίζουν. Τρεις γιαγιάδες ανεβαίνουν χαρωπές τη Μπενάκη με σακούλες γεμάτες ψωμιά: πρέπει να σπάστηκε κάποιος φούρνος. Μια παρέα μεσηλίκων παίζει στην κιθάρα τα παιδιά του Πειραιά. Διμοιρίες ανεβοκατεβαίνουν. Καθόμαστε με την Α. λίγο να τραγουδήσουμε και να πιούμε λίγο κρασί. Οι πατάτες ανακατεύονται στο πιάτο. Ελπίζω να μην έδεσαν κανένα.

Υ.Γ.:Τέτοια όνειρα βλέπεις όταν μέρα παρά μέρα γίνονται πεσίματα ενώ είσαι στο παρκάκι…

Advertisements
 

5 Responses to “Ονείρατα”

  1. Than Says:

    Katapliktiko. To highlight gia mena itan oi giagiades me ta pswmia.

    Ah, kai oi patates pou denoun kosmo 😛

  2. Θέμης Says:

    Αυτά γίνονται και δεν χρειάζεται να πούμε τι άλλο γίνεται. Τα ξέρετε όλοι.

  3. βασικά αυτό, με λίγες παραλλαγές και σε ελαφρότερα σουρεαλιστικούς τόνους το ‘χω ζήσει και στον ξύπνιο μου όλο αυτό. =P

  4. όχι, αλλά όπου και να είναι έιναι μέσα στην καρδιά μου…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s