Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Το αλκοόλ Φεβρουαρίου 13, 2008

Δεν είμαι αλκοολικός. Στο έχω διευκρινίσει. Παρ΄ όλα αυτά μπορώ να πω ότι αυτή την εποχή το ρέον αυτό διάφανο υγρό μου λείπει ψυχικά, σωματικά και πνευματικά. Το μυαλό μου ηρεμεί για λίγο και απομονώνει: ένα γλυκό λικέρ, ένα ούζο με μεζέδες, ένα πληθωρικό κοκταίηλ, ένα δροσερό κόκκινο κρασί, μια μπουκάλα μαυροδάφνη, ένα καυτό ρακόμελο, ένα πεντακάθαρο τσίπουρο, ένα δυνατό ρούμι. Αλλά πού. Όταν ανοίξανε τα σύνορα το ενενηνταέξι μπήκε κάθε καρυδιάς καρύδι. Το αλκοόλ λύνει τη γλώσσα τόσο πολύ που ξετυλίγεται και κρέμεται ανάμεσα στα πόδια και την πατάς περπατώντας μέχρι που παραπατάς και προς στιγμήν πέφτεις, αλλά τελικά το πάτωμα ήταν πιο μακριά απ’ ότι νόμιζες. Το αλκοόλ λεκιάζει τα υφάσματα και τους δίνει όμορφα χρώματα και έντονο άρωμα για αρκετό καιρό (μέχρι το πλύσιμό τους). Το αλκοόλ κάνει ωραίους ιριδισμούς στο φως όταν φιλτράρεται από το ποτήρι. Φτιάχνει ατμόσφαιρα. Ξυπνάει την παρέα. Γεμίζει τα άδεια μυαλά.

Όταν τα ‘λεγε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ στην Άνοδο και Πτώσι της πόλεως του Μαχόγγανυ μερικοί-μερικοί ‘κάναν την πάπια.

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s