Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Η Επέρειση και οι Δύο Θάνατοι Ιουνίου 8, 2007

Filed under: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ — Θρώγκος @ 1:10 μμ

write off με την mourningthedeparted – κοινός πρόλογος.

____________________________________________________-

Βάδιζε, πάνω σε ροή από θάλασσα και αγέρι. Είχε καιρό να νιώσει τόσο ελεύθερη.
Το κύμα…
Τα χρώματα γύρω της ήταν γαλήνια.
Μακριά από το λευκό-το λευκό ήταν φρικιαστικό. Της θύμιζε την άσπρη αίθουσα, και Αυτούς.
Το κύμα…

Της έγλειφε τα πόδια σαν ήρεμο σκυλί, και της άφηνε ευγενικά αρκετά από τα σάλια του πάνω της για να το θυμάται. Ήθελε να ξεπλυθεί από την ανατριχιαστική φωταψία που αναγκάστηκε να περάσει τρεις μέρες κλεισμένη στο Ασβεστωμένο με αίμα Σπήλαιο. Η ζωή της απλωνόταν πίσω της σαν κόκκινο χαλί και ξέφτιζε στις άκρες· είχε ήδη βραχεί απ’ το κύμα και πορφύριζε ελαφρά.

Δεν είναι τόσο εύκολο να βγεις από το Ασβεστωμένο Σπήλαιο, γιατί σου τυφλώνει τις αισθήσεις με το απόλυτο άσπρο, το απαίσιο λευκό το ανοιχτό και κλειστό ταυτόχρονα γεμάτο σταλακτίτες αόρατους σε φόντο που δε φαίνεται με βούλες άσπρες, λευκό με ρίγες, άσπρες όλες. Η θύμησή του δεν ήταν μια απλή μνήμη, ήταν μια ιδέα, ένα λευκό. Ένα μεγάλο κενό. Ίσως.

Το θαλασσοτράνταγμα την έκανε να συνειδητοποιήσει πως δεν ήταν πραγματικά ο Ιησούς Χριστός· για λίγο το είχε πιστέψει, τόσο ώστε να περπατήσει αρκετή απόσταση μέσα στη θάλασσα. Τα ψάρια την ακολουθούσαν και ρουφούσαν λαίμαργα τα σωματικά υγρά που άθελά τους άφηναν τα πέλματά της. Η ακτή φαινόταν τρίγωνη και φωσφόριζε γήινα χρώματα, όσο κι αν ξεχώριζαν τα πρασινομπλέ αρμυρίκια. Η ακτή ήταν πολύ διαφορετική από τη θάλασσα.

Η βραχοντυμένη κοπέλα αποφάσισε να αποκοιμηθεί.

***

Η Χριστίνα ξύπνησε βρακοντυμένη και σηκώθηκε για να πιεί τον Φραπέ του Προλετάριου· ο Φραπές του Προλετάριου ήταν ένας κορμός από ξύλα σε αποχρώσεις λιλά. Τον έντυσε με τον εαυτό της, και γλίστρησε στην πλατεία του Έξω, που τέτοια εποχή ήταν γεμάτη με στρωμένους πεζοδρόμους. Η κινούμενη άμμος κάτω από το μαξιλάρι της Χριστίνας δεν έλεγε να ηρεμήσει, και την άφησε ακουμπισμένη στο περβάζι του φούρνου, και έφυγε χαιρετώντας από το παράθυρο.

Τα όνειρά της ήταν τελείως σουρρεαλιστικά μερικές φορές: έβλεπε θάλασσες και σπηλιές, ανθρώπους να περπατάνε και μερικά αυτοκίνητα ράτσας να βολτάρουν με λουράκια από μαντέμι στους δρόμους του Πεκίνου. Της άρεσε να ταΐζει τα όνειρά της στην κινούμενη άμμο. Η πυξίδα της έδειχνε πάντα προς τα πάνω, στο Θεό.

Κατέβηκε και αγκάλιασε το σιδερένιο στύλο, τον Παύλο Κουαρτέτο, και χαιρέτησε την γάτα της, την Επέρειση· όταν ήταν στις καλές της, την φώναζε και Αποτζιατούρα. Ποτέ όμως δεν στηριζόταν πάνω στη γάτα της, γιατί πολλές φορές άθελά της την είχε προδώσει με τη σιωπή της. Γι’ αυτό και της έλειπαν μερικά μάτια.

Στη μέση της πλατείας έπαιζαν μερικοί γέροι με μία μπάλα βγαλμένη από ταινία τρόμου. Οι χαρωπές κραυγές τους κάλυπταν τις φωνές της μπαλας, η οποία κατευθυνόταν προς την Χριστίνα κόβοντας ταχύτητα. Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες στιγμές για να ακουμπήσει στο κεφάλι της και να την αφήσει ξερή με ένα μεγάλο χαμόγελο και ένα φιλί στον αφαλό.

***

Η βραχοντυμένη κοπέλα ξύπνησε και ανασκουμπώθηκε πάνω σε ένα αφρισμένο κύμα. Τα όνειρά της ήταν μελαγχολικά, περιλάμβαναν νωχελικές κινήσεις και απρόοπτα. Συνήθως τα ξεχνούσε μερικά λεπτά αφότου ξυπνούσε, και γι’ αυτό δεν τους έδινε ιδιαίτερη σημασία. Ήξερε όμως ότι εκεί ήταν η πραγματική της ζωή.

Ο άνεμος την έφερε σχετικά γρήγορα σε ένα πουπουλένιο νησί φτιαγμένο από συντρίμμια πλοίων και κουφάρια μεγάλων ζωντανών, γαρίδων και μαρίδων. Το αίμα που συνεχώς έτρεχε από τα πόδια της δεν την πείραζε καθόλου, ίσα ίσα που της επέτρεπε να περπατάει πάνω στα μυτερά τσακισμένα ξύλα χωρίς να ανησυχεί. Ένας γλάρος βουτούσε και συχνά κρυφοκοιτούσε κάτω από το φόρεμά της. Τα ψάρια ήταν τυφλά.

Θυμήθηκε ξανά το σπήλαιο και την διαπέρασε μια έντονη γαλήνη. Ήθελε να την αποχωριστεί. Η άγκυρα του «Αγίου Κορμοράνου» έγειρε για λίγο, έτσι για να τη χαιρετήσει. Δεν ήθελε πια να τη χαιρετάνε. Απέκτησε ένα κομμάτι καραβόπανο για οικειακή χρήση και πλήρωσε μόνο τριάμισι κομμάτια λαδορίγανη που είχε πάντα στον κόρφο της· ο κόρφος της δεν ήταν σαν όλους τους κόρφους που συναντάει κανείς σε λογοτεχνικά βιβλία. Ο κόρφος της ήταν στην κορυφή της, δηλαδή πάνω στο κεφάλι της, ανάμεσα στα μαλλιά, στο σημείο όπου η χωρίστρα αρχίζει να χάνεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Έκραξε γρήγορα σε λιλά χρώματα και αποφάσισε να απλώσει τα μοναδικά φτερά που της είχαν απομείνει για μια απέλπιδα προσπάθεια να πετάξει. Απογειώθηκε καλά· λίγο μετά όμως έπεσε και καρφώθηκε σε ένα τσακισμένο ανεμοδαρμένο κατάρτι. Έμεινε για λίγη ώρα εκεί, και κάποια στιγμή λιποθύμισε απ’ τον πόνο.

***

Όταν συνήλθε, ο Φραπές του Προλετάριου είχε γίνει ένα μάτσο σπασμένα ξύλα, και μια βραχοντυμένη κοπέλα είχα καρφωθεί σε ένα κατάρτι. Την αφαίρεσε ελαφρά και δοκίμασε να σηκωθεί· την πόνεσε αρκετά ο δεξιός της αστράγαλος, έτσι όπως ξεφύτρωνε από την βάση της κοιλιάς της. Έδειχνε αποφασισμένη να αποχωριστεί το χαρτομάνι της εφορίας μια για πάντα. Όλη της τη ζωή αυτό προσπαθούσε, αυτό και να ταΐζει την κινούμενη άμμο της και την γάτα της την Επέρειση. Μια ζωή γεμάτη φταίχτες. Μια ζωή χωρίς τιμωρία.

«Μοιάζω με τραυματία;» ρώτησε φωναχτά το γύρω πλήθος. Όλοι αρνήθηκαν. «Τότε γιατί; Απλά, γιατί;» όλοι ανασήκωσαν τους όμους τους σε ένδειξη άγνοιας. Η άγνοια… όποτε εμφανιζόταν της στερούσε την ελευθερία. Την ελευθερία του να περπατάς χωρίς να πετάς, να πεθαίνεις χωρίς να ζεις, να αρμέγεις ήσυχα στην ήρεμη αυλή σου την αγελάδα σου που κάνει κάθε μέρα γιόγκα και αναπνοές. Ο συνειρμός Αγελάδας-Ελένης Πετρουλάκη την κατέστρεψε, με αποτέλεσμα να πέσει από πολύ μεγάλο ύψος. Προορισμός: η άβυσσος του ουρανού. Δεν ξέρει αν έφτασε ποτέ.

Μήπως να χέστηκα;

Advertisements
 

5 Responses to “Η Επέρειση και οι Δύο Θάνατοι”

  1. dustuxima Says:

    Κύριε Θρώγκο, το γράψιμό σας μου θυμίζει έντονα Γιώργο Χειμωνά. «Θυμίζει» με την καλή έννοια, όχι ως μίμηση, αλλά ως δημιουργική εξέλιξη ενός γλωσσικού κεκτημένου. Ελπίζω να μην σας πρόσβαλα, πρόκειται για κοπλιμέντο. Αν και δεν ξέρω αν χρησιμοποιείτε τέτοιες μικροαστικές έννοιες εσείς οι ντανταισται. Και καλά κάνετε υποθέτω.
    Το χέσιμο είναι στάση (ζωής).

  2. Σας ευχαριστώ βαθύτατα για το σχόλιο, καθώς τον Γιώργο Χειμωνά τον θαυμάζω απεριόριστα και σίγουρα μ’ έχει επηρεάσει. Βεβαίως, εμείς οι ντανταϊσταί (;-P) δεχόμεθα κομπλιμέντα και κατά βάθος είμεθα κάπως μικροαστοί. Εμένα προσωπικά μου αρέσει να παρακολουθώ κατά διαστήματα την απέναντι γειτόνισσα όταν κρεμά τα ρούχα της μπουγάδος για να διαπιστώσω πόσο καλή νοικοκυρά είναι.

  3. re sy kati tetoia les kai me stelneis!

  4. dustuxima Says:

    Αιδώς κύριε Θρώγκο!
    Να αφήστε την κυρία στην ησυχία της προσωπικής της ανίας.
    Θεωρώ την συνήθειά σας τόσο εξαιρετικά βαρετή ώστε μόλις τηλεφώνησα στην αστυνομία και ζήτησα πολύ ευγενικά να σας αποστείλουν συστημένο ένα ζευγάρι ΜΑΤ να σας απαλλάξει από την περιττή ελευθερία σας.
    Σας παρακαλώ φροντίστε να φοράτε πράσινα σταράκια και να φωνάζετε συνθήματα κατά του αξιοσέβαστου μαχόμενου δημοσιογράφου Πρετεντέρη. Έτσι θα συντομεύσετε δραματικά την νόμιμη προανακριτική διαδικασία, μπορεί και να την αποφύγετε τελείως αν είστε εξαιρετικά τυχερός.
    Μήπως είστε ντανταισται κομμουνισται? Δεν τολμώ να το φανταστώ.

    ΥΓ Λυπάμαι που ασέλγησα με αυτή την σημερινή αισχρή φλυαρία πάνω στο φιλήδονο σώμα του βλογ σας. Έχω ήδη καταδικάσει τον εαυτό μου σε κάποιες βδομάδες σιωπής, προσευχής, νηστείας και βιτσιόζικου σαικς ως τιμωρία.

  5. coperty Says:

    Εννοείται πως μεγάλη η τιμή του κ.Θρώγκου να τον παραλληρίζουν με τον Γιώργο Χειμωνά, αν τον παραλληρίζαν με τον Θανάση ίσως δικαιολογημένα θα παρεξηγιόταν!

    παραθέτω λινκ όπου ο Γιώργος Χειμωνάς διαβάζει ένα κείμενό του
    http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=250&author_id=61


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s