Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Νιού Εύλογ Ποστ Άφτερ Ήστερ Απρίλιος 16, 2007

Filed under: Ντανταϊστικό Ημερολόγιο — Θρώγκος @ 1:10 πμ

Δεν υπάρχει ίντερνετ.

Δεν υπάρχει υπολογιστής.

Δεν υπάρχει κέρσορας – cursor – μια γραμμή που σου δείχνει πού γράφεις.

Δεν υπάρχεις για να γράφεις, γιατί δεν υπάρχει το πληκτρολόγιο.

Άρα, έφτασε η ώρα να μην υπάρχει ούτε και η βρωμιά ανάμεσα στα πλήκτρα που ανήκουν ολοκληρωτικά στο πληκτρολόγιο.

 

Τί είναι το Πάσχα; Ένα Σάββατο; Ένα σουβλισμένο αρνί; Ένα άγιο φως; Η λαμπάς! Της λαμπάδος!! Όλο και περισσότερα θαυμαστικά για τους θαυμαστές μου!!!

 

Ό,τι και να ήταν πέρασε και πάει, και όλα τα πράγματα πέρασαν και πάνε και να μην ξαναέρθουν. Είναι κακά πράγματα και δεν τα θέλω πια. Είναι σαν τις ντομάτες τις άγουρες, είναι ηλίθιες. Τις βάζεις αλάτι και λεμόνια και λάδια και ρίγανες και δεν λένε να ωριμάσουν με τίποτα. Πράσινες και καθόλου κόκκινες. Καθόλου ζουμερές και κόκκινες, περισσότερο πράσινες και σκληρές και λίγο σκατά.

 

Οι ντομάτες δεν είναι τα φρούτα της εποχής. Πολύ απλό. Πρέπει, ΠΡΕΠΕΙ να περιμένουμε το καλοκαίρι για να φάμε σωστές ντομάτες. Όπως πρέπει να περιμένουμε τον Αύγουστο για να φάμε σωστά σταφύλια. Της Προκοπής. Της Καλοπέρασης. Της Θεοκατάρατης Ευνοιοκρατίας.

 

(Ποτέ δεν ήθελα να γράψω σοβαρά, αλλά ίσως πρέπει να περιμένουμε το καλοκαίρι για να κάνουμε πολλά σωστά πράγματα)

 

Το φαΐ είναι μια ψευδαίσθηση. Τελευταία τρώω συνεχώς και το έχω πραγματικά καταλάβει. Απλά έχεις κάτι στο στόμα σου συνεχώς και νιώθεις μία τέρψη. Θα μπορούσες να έχεις έναν Πούτσο και να ένιωθες την ίδια τέρψη («Πούτσα και Ξύλο! Πούτσα και Ξύλο! Και Σούβλα!»). Θα μπορούσες να βάζεις στο στομάχι σου με ένα σωληνάκι έναν πολτό από θρεπτικά συστατικά, σαν χώμα, και να χορταίνεις το ίδιο καλά. Είναι πολύ βαρετό

 

Τελευταία αναρωτιέμαι τί σημαίνει το να μην βάζεις τελεία στο τέλος της παραγράφου. Μπορεί να σημαίνει πάρα πολλά, μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα. Σε αυτή την περίπτωση, η ερώτηση «Τι εννοεί ο ποιητής;» παίρνει την απάντηση «Εσύ τι εννοείς, ρε παλιομαλάκα;»

 

Ποιό το συμπέρασμα; Ότι δεν χρειαζόμαστε τίποτα τεχνητό για να έχουμε μια Τέλεια, Φυσική, Υγιεινή, Φανταστική, Εκτυφλωτικά Λαμπερή Ζωή, μόνο φυσικά προϊόντα όπως ο λαπάς, η σαλούστρα, η σούπρα γκαμαλάν και τα αμβρόσια κρόσσια.

 

Το ποστ αυτό ίσως είναι περιέργως μακροσκελές για τα μέτρα αυτού του βλόγ, αλλά και το βλογ (ως βλογ) είναι δημιούργημα ενός βλογοφτιάχτη, και στην προκειμένη περίπτωση, ο επίσημος βλογοφτιάχτης και βλογογραφεύς και Ευνοιοκράτης, θα επιθυμούσε απλά να γράψει κάτι παραπάνω από το σύνηθες, σαν ΕΞΑΙΡΕΣΗ στον κανόνα.

 

(Άκουσ’ εκεί: «Είναι Κανόνας!»)

 

Απλά, είναι η μελαγχολία της αδιάφορης μέρας (ήτοι της μέρας που αδιαφορείς πραγματικά ποιά είναι και ποιό το όνομά της, γιατί βρίσκεσαι σε διακοπές) πολλές φορές δημιουργεί την ανάγκη να γράψεις κάτι που θα το αποκληρώσεις μερικές ώρες μετά. Γαμοώρες. Είστε κακές. Σαν τις ντομάτες. Πούτσα και Ξύλο. Πούτσα και Ξύλο. Μουνόσκυλα.

 

Και επειδή κάποιος έφερε και επιμένει να κρατά τα «Μανιφέστα του Ντανταϊσμού» του Τζαρά ακριβώς κάτω από το μόνιτορ, θα σας παραθέσω (με την άδεια των εκδόσεων Αιγόκερως) σε δική μου μετάφραση, κάποια αποσπάσματα:

 

-Είσαι ένα μέρος ψωμιού χωρίς πραγματικά υλικά για χρήση. Πτοήστε με, αγαπητές μου και αγαπητοί μου μασόνοι (Γλυκειά μου! Νά ένας Μασόνος). Η Καινή Διαθήκη, πέρα από την αξία της ως μυθιστόρημα με μεγάλη εμπορική επιτυχία στην εποχή του, και ίσως την αξία της ως διαχρονική κατάθεση παθών, ποτέ δε με άγγιξε σε σημείο που να πήγαινα να την δω στο σινεμά. Ή μάλλον, στην Εκκλησία, σε ακατανόητα ελληνικά διαλέκτου βλαχοαλεξανδρινών του πρώτου αιώνα. Αραμαϊκά, κύριε καπνοδοχοκαθαριστή.

 

-Μα, κύριε αγαπητέ μου αξιαγάπητε, έχουν εκλείψει πλέον οι καπνοδοχοκαθαριστές στην εποχή μας. Πλέον, θα καλείστε «κύριος Κλέψαντος».

 

Μα πώς να έχει το ντανταϊστικό νταντά κάποια πέραση στην εποχή μας όταν έχουν εκλείψει οι καπνοδοχοκαθαριστές; Και, στο κάτω κάτω, το νταντά κίνημα ήταν μία πλάκα, γιατί να συνεχίζεται; Ποιός τολμά να ανακινεί σκόνες ογδόντα ετών πάνω από φρατζόλες σάπιες και πετρωμένες;

 

Η απάντηση είναι μία:

 

Χριστός Ανέστη. Ή μάλλον Χριστός θα Ανέστη όταν θέλει και όχι όταν νομίζετε εσείς ποταποί πιστοί. ΟΧΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ, ΟΧΙ ΟΠΟΤΕ ΚΑΥΛΩΣΕΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΡΑΠΑ. Και πολύ ασχοληθήκαμε με την υπόθεσή του πια. Άμα πιά. Η αγανάκτηση του Έλληνος Πολίτου ως Προσωπικότητος!

 

Η Πανασχημότης σας, κύριε ορθόδοξε χρυσοποίκιλτε Γουρούνη, πιθανώς θα κατάλαβε πως Η ΤΣΑΝΤΑ ΣΑΣ – για όνομα του ΘεοΥ – ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΠΝΙΖΕΙ! ΜΑ ΤΙ ΒΑΛΑΤΕ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΒΡΩΜΑΕΙ, ΛΙΒΑΝΙ; Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ! ΤΟ ΣΚΥΛΙ!

 

Ως μεμονωμένος σφάχτης φιλέτων λοιπόν, έχω να δηλώσω πως η Νέα Εποχή της Παντοκρατορίας του Ντού Ιτ Γιορσέλφ έφτασε και στο φαγητό. Φέρνετε την μπριζόλα σας, την ψήνετε μόνοι σας, την τρώτε μόνοι σας και ΜΑΣ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ΝΑΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ!

 

Η συνήθεια κάθε παράγραφος να τελειώνει με ένα παραλήρημα κεφαλαίων νομίζω ότι παρατράβηξε. Κάποιος πρέπει να κατεβάσει την Δεξιά από την εξουσία. Έχει αρχίσει να κρυώωωωνει εκεί ψηλά – γιατί πραγματικά κάνει κρύυυυο εκεί πάνωωωω. Κάποιος πρέπει να μας σώσει από τις αμαρτίες μας. Κάποιος πρέπει να αλλάξει επιτέλους το χώμα στις γλάστρες. Οι ορτανσίες αργοπεθαίνουν, ίσως πέθαναν ήδη. Η αναρχία έχει φτάσει στις πόρτες μας υπό τη μορφή της Γουικιπήντια.

 

Ευκαριστούμε Ατίνα. Ευχαριστούμε Ελλάντα. Το μέλλον βρίσκεται στο προψημένο ψωμί για τοστ – όχι πια βαρετή αναμονή στην τοστιέρα.

 

Εξάλλου οι τοστιέρες έχουν ήδη πάρει εδώ και καιρό τον δρόμο της παρακμής. Τις βαραίνει το σκοτεινό παρελθόν τους, τα καιγόμενα σωθικά τους, πόσα ψωμιά έχουν περάσει από τα καυτά τους στόματα. Όλα κριτσανιστά και έτοιμα να λιώσουν καλοδεχούμενα το βούτυρο. Οι τοστιέρες έφτασαν σε τέλμα γιατί η ύπαρξή τους πλέον δεν τους ενδιαφέρει. Μόνο Τοστ, κι άλλα Τοστ, κι άλλα Τοστ, και να μην τελειώνει ποτέ αυτή η πλημμύρα των φρυγανιασμένων και ημικαμένων με άνθρακα, κι άλλο άνθρακα, κι άλλο άνθρακα.

 

Η λογοκρισία αυτού του μπλογκ επιβάλλει το ποστ να σταματήσει εδώ. Η συνέχεια το επόμενο Πάσχα, δεδομένων των καταλλήλων συνθηκών.

 

Εις το επανιδείν – επαναναγνώσειν – επαναγράψειν.

Advertisements
 

One Response to “Νιού Εύλογ Ποστ Άφτερ Ήστερ”

  1. Phevos Says:

    μουεχ

    πσ φρυγανιές


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s