Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Το πυόνι Σεπτεμβρίου 7, 2006

Filed under: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ — Θρώγκος @ 11:48 μμ

Κάποτες, μέσα σέ ἕναν μικρό μικρούλη οἰκίσκο, εὑρίσκετο ἐνδιάμεσα στό δωμάτιο τῆς σάλας ἕνα συμπαθέστατο ὁσκάκι, μέ εὔμορφα τετραγωνάκια ἀντιθέτως χρωματισμένα. Πάνω σέ αὐτά ὑπήρχαν πυόνια, ἐκ τῶν ὀποίων τό ἕν δεύτερο ἦσαν βασιλείς, βασιλίσσες, ἀξιωμάτικοι, πυργίσκοι καί ἀλόγατα, καί τό ἅλλ δεύτερο ἦσαν ἀπλά, ἀπλοϊκά καί μονοθέσια πυόνια. Γιά τήν ἀκρίβεια, ὑπῆρχαν πυόνια δῦο χρωμάτων: λευκά καί σκοῦρα σάν τόν κινκόνγκ.

Ἕτσι λοιπόν ὑπήρχε τό ὁσκάκιον· σέ ὗψος πεντήκοντα ἐκατοστῶν ὑψωνόταν, σφιχτᾶ πατῶντας πάνω σ’ ἕνα τραπέζιο ὑάλινο, τό τραπέζιο τῆς σάλας, τῆς ὀποίας τό πάτωμα ἦτο οὐσιαστικᾶ ἕνα τριμμένο καί καλογυαλισμένο ξύλινο παρκέ (μέ τό συμπάθχιο κιόλα). Τό οἴκισμα ἀνῆκε σέ μιά καθωσπρέπη οἰκογενεῖα καταγόμενη ἐκ Σμύρνεως, μέ τό ἔνδοξο ὅνομα τοῦ Περδουλέικου. Ὁ Κωνσταντίνος, λοιπόν, καί ἡ Εἰρήνη Πέρδουλα, σχολαστικοί δημοσιοϋπάλληλοι κοἱδύο, εἴχαν μιά κόρη ψηλή παχιά, τήν μικρή Τασοῦλα, ἤ αλλιῶς Ἀθανασία, ὅπως προτιμοῦσε νά τήν καλεῖ ἡ γιαγιάκα της, ἡ Μόρφω Πέρδουλα, πού εἶχε ἀφήσει τή Σμύρνη πέντε χρονῶ παιδοῦλα.

Ἡ οικογενεῖα Πέρδουλα λοιπόν, μέ τήν ἀκμαῖα περήφανη γρια-Μόρφω, ἔμενε σέ αὐτό τό οἴκημα στήν Νέα Ἰωνία, καί – γιά νά μποῦμε στό ψητό – συνήθιζε νά ἀναλώνεται – μέ τήν καλή ἔννοια – σέ αλλεπάλληλα σέσσιονς ὁσκακίου, καί εἴχανε ὅλοι σάν πρότυπο τόν διάσημο Ροῦσσο σκακιστή Σεργκέι Νατάσα Νουρέγιεφ Καρένινα Σβετλᾶνοφ Περεστρόικεβα. Συγκεκριμένως, παρακολουθοῦσαν καθημερινῶς τούς σκακιστικούς αγῶνες τούς ὀποίους τιμοῦσε μέ τέν παρουσία του, καί ανέλυαν μία – μία τίς ἰδιοφυῶς ἐσκεμμένες κινήσεις του. Πάσχιζαν νά μιμηθοῦν ἀκόμα καί τό γλυκερό του ἀγκομαχητό ὅταν ἔχανε τόν δεξί ἀξιωμάτικο, ἤ τό βήξιμο θριάμβου ὅταν κατατρόπωνε κάθιδρος τόν ἐχθρικόν ἵππο. Ἀκόμη καί ἡ παιδίσκη Τασοῦλα ἀσχολείτο συνεχῶς καί μέ πάθος μέ τ’ ὁσκάκιον, καί προετοιμάζετο διά πρωταθλητισμόν.

Ἡ οικογενεῖα Πέρδουλα ὅμως εἶχε ἕνα μεγάλο πρόβλημα μέ τ’ ὀσκάκιόν της. Ὑπῆρχε μές σ’ αὐτό ἕνα πυόνιον πού δέν ὑπάκουγε στίς προσταγές τους, καί προχωροῦσε πάντοτε διαγωνίως, ἐνώ ἔτρωγε στά ἴσα. Ἦτο ἕνα πυόνι ἐκ τῶν ἄσπρων, ἕνα ἀνυπάκουγο καί ἀνήξερο πυόνι ὅσον ἀφορᾶ στούς κανόνας τοῦ παιγνίου αὐτοῦ. Καί ὅλα θά ‘βαιναν καλῶς, ἑάν κι ἐφόσον δέν ὁμοίαζε τόσο μέ τά ὑπόλοιπα ἄσπρα πυόνια, σέ βαθμό πού νά μήν μποροῦν μέ καμία Χριστοπαναΐα νά τό ξεχωρίσουν· ἀκόμα κιὅταν τό σημάδευαν τινί τρόπῳ, στήν ἑπομένη παρτίδα ἦταν πάλι ὁλόιδιο μέ τ’ ἄλλα, κατά ἕναν μαγικό κὐπερφύσικο τρόπον.

Ἕτσι, τήν μεθεπόμενην ἡμέρα, τό πυόνι σκότωσε ὅλη τήν οἰκογενεῖα Πέρδουλα πνίγοντάς τους ὅλους στό κιτρινωπό Πῦον.

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s