Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Βάρβαρη Μαστίχα Αύγουστος 23, 2006

Filed under: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ — Θρώγκος @ 5:01 μμ

καλοκαιρινόν, δροσερόν, ποίημα.

Βάρβαρη μαστίχα, τραλαρί τραλαρά

περνούν αεροπλάνα στη σειρά με πάθος και χαρά

ανείπωτη απεριόριστη χαρά που δε γινόταν πιο χαρούμενη χαρά

χαρά χαρά τι υπέροχα ρούχα.

Μπρίζες πρίζες και κορνίζες

απεριόριστες μαστίχες

μαργαρίτες και σαμπρίνες

και μαρκίζες,

και μαρκίζες,

και μαρκίζες.

Κι άλλες.

Σοκολάτα αδρή ανέκφραστη μπουγάτσα

με πάχνη, με πάχνη πολλή πάχνη πάχνηηηη.

Πυρόβλαχος και τυροβασία κτηνοβασία ανεπίστρεπτη καταστράφηκε ανελέητα.

Ζόμπι.

Όταν μεγαλώσω θα γίνω τρυποκάρυδος

και με πάθος θα τρυπώ, θα τρυπάω τα καρύδια.

Κι όταν γεράσω θα γίνω μπάστακας

τρελός μπάστακας, χωρίς όρια

τους πάντες θα μπαστακώνω

μπαγλαρώνω

επιστρώνω

ξεκαρφώνω.

Πάντα.

Το σκυλί.

Όσο κι αν θες, όσο κι αν πίνεις

το ματοτσίνορο θα ‘ναι σαν τσίπουρο

γιο γιο, το ανακάτεμα, γιο γιο

που δεν κράτησε όσο θα ήθελε

αλλά κράτησε μέχρι εκεί που θα μπορούσε να κρατήσει.

Χωρίς συνειρμούς.

Δεθήκαμε στο πεπονομάγαζο

χωρίς επιστροφή.
Δώσε μου λοιπόν το ρημαδιασμένο χώσιμο

γιατί έχω ξεμείνει από κεφτέ, κιοφτέ, απαρέγκλιτο ρινοφλεβικό άσθμα.

Σώπα σούπα απ’ την Αρούμπα

σίγμα βήτα ρομπαθήτα

και ξενέρωτη μαρμίτα

μπιχλίτα

τσικίτα

τσίτα

Ρίτα

ζήτα Ρίτα, ζήτα.

Ζήτα όσο δεν έχεις ποτέ ζητήσει.

Σπάσε άντε σπάστε μεριάστε σπάστε σκάστε σάκε γλυκό υγρό βαρύ.

Από το Τιρόλο να περιμένεις κραυγές αγωνίας

των γλυκούτσικων αυστριακών με τα παντελονάκια

και των γλυκούτσικων αυστριακών με τις ξανθές κοτσίδες

καθώς παραπατούν και πέφτουν απ’ τους ολόρθους πράσινους γκρεμούς με τα κατσίκια.

Από το Τιρόλο να περιμένεις τιριά, λιλιά και τα λοιπά

και μικρές μπομπότες που θα δείχνουν ελαφρώς ενήλικες

ίσως κι υπερήλικες.

Μεσήλικες.

Δόκιμες.

Από το Τιρόλο να τηρείς τους κανόνες

γιατί θα σου ‘ρθει εξάλλου ένας λογαριασμός

πανύψηλος

θεόψηλος

όσο το μικρό, παρθένο ΟΧΙ ΑΓΓΟΥΡΙ, ΟΧΙ.

Από το Τιρόλο, κράμα μπαντάνας και κραγιόν και κρασιού και κρανίου και κρίνου.

Η Παναγία του Πανεττόνε

κι η Παναγία του Πανάγιου Παναγιώτη

εξακολούθησε να μένει έγκυος

(με το συμπάθειο δηλαδή – τη ρουφήχτρα)

όσο ποτέ. Με κρίνο και χωρίς, με κουνουπίδια ενίοτε.

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s