Σήμερα θα μιλήσουμε για το επάγγελμα του μουσικού. Είναι ένα επάγγελμα επίπονο μα επίμονο: περιλαμβάνει πολλές ώρες πρόβας, ακόμα λίγες περισσότερες ώρες μπλα μπλα, συνήθως κάποια μελέτη, αρκετό πάμπλικ ρηλέησονς, λίγο γλύψιμο, αρκετές παραχωρήσεις κι υπαναχωρήσεις, τρία χρόνια τουλάχιστον σε κολ σέντερ και άπειρα λεφτά σκασμένα στη μουσική εκπαίδευση. Το επάγγελμα του μουσικού μου αρέσει αρκετά γιατί μου προσφέρει άφθονο ελεύθερο χρόνο. Για την ακρίβεια, 24 ώρες το 24ωρο ελεύθερο χρόνο. Μάηνους τις πρόβες και τα κολσέντερ.
Εκτός από το επάγγελμα του μουσικού, υπάρχει και το επάγγελμα του διάσημου/κρατικοδίαιτου μουσικού – αυτός δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τον μουσικό εν γένει, απλά έχει λιγότερο ελεύθερο χρόνο και λιγότερο κολσέντερ στη ζωή του. Συνήθως κάνει τουρ ανά τον κόσμο ή διδάσκει απαίσια κουτσούβελα ή παίζει κάποιο όργανο ορχήστρας και αναγκάζεται κάθε Χριστούγεννα να κάνει παραστάσεις με τον Καρυοθραύστη. Δεν περνάει κι άσχημα.
Εγώ αυτή την περίοδο ακολουθώ μια καινούρια καριέρα: το επάγγελμα του πρώην μουσικού, ιδιαίτερα κερδοφόρο και πολύ δημοφιλές. Το συστήνουν όλα τα εγχειρίδια αυτοχειρίας.
Χαίρετε.
θεσπόσφατα σχολεία