Του μπουμπούνα Μαΐου 26, 2011

Επικείμενη πτώχευση, στάση πληρωμών, έξοδος απ’ το ευρώ, ανεργία, επικείμενος φασισμός είναι λέξεις που μας πλήγωσαν όπως τα μικρά αγκαθάκια στα χωράφια της πανεπιστημιούπολης που μπλέκονταν στο φούτερ μου και με συνόδευαν για μέρες τσιμπώντας με διακριτικά. Λαηφστάηλ μπουμπουνητά, βρέχει χρέη πάνω στους αθώους μικροαστούς, τι να κάνουν οι καημένοι κανείς δεν τους έμαθε να είναι εγκρατείς, να αποδομούν το φύλο και να υπερασπίζονται τους μετανάστες. Οι καημένοι δεν έμαθαν ποτέ τι σημαίνει πολιτική και νόμιζαν πως είναι στήλες στην εφημερίδα, κάλπες, έδρανα, γυαλιστερά αμάξια και κοσμικές δεξιώσεις, και μετά κοκορεύονται “Αα εγώ δεν ασχολούμαι πια με την πολιτική με απογοήτευσαν όλοι”. Η πολιτική όμως ασχολείται μαζί σου, μπουμπούνα. Οι φουκαριάρηδες μικροαστοί, η ταλαίπωρη μεσαία τάξη, που άγονται και φέρονται, οι μικροτσούτσουνοι μισθωτοί, οι οικογενειάρχες του μόχθου είναι ΖΟΑ που μας πλήγωσαν. Αυτοί οι ίδιοι, που συναινούν στη γλιτσερή βρωμερή σαπίλα που θα μας φάει όλους όπως κάνουν λάηκ στο φέησμπουκ, μας τρώνε κάθε μέρα ζωντανούς, μη τους τσιγκλάτε γιατί τους θέλουμε να μας καθαρίζουν τα παπούτσια.