Φήμες Φεβρουαρίου 27, 2008

Μεγάλος σεισμός προβλέπεται τη νύχτα της 30ής Φεβρουαρίου στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Γρεβενών και Κοζάνης. Το μέγεθος εκτιμάται στα 7 φρίχτερ, με ρυθμό εγκάρσιο εντός εκτός κι εναλλάξ. Την πρόβλεψη επιβεβαιώνει η αδερφή της καθαρίστριας που ο μπατζανάκης της δουλεύει στο εθνικό νομισματοκοπείο (sic), ο Δημοσθένης Βεργής, σύσσωμο το Πασόκ εκτός από αυτούς που ψήφισαν Βενιζέλο (Ελευθέριο), η κυρία Βέτα, ο Αχιλλέας-Βεργίνα, και η γριά στο 021.

Η προαναφερθείσα γριά επίσης ενημέρωσε τα πρακτορεία ειδήσεων (ΔΟΛ και σία) ότι οι περίφημες καραμέλες halls δεν κάνουν τίποτα για το βήχα όταν πρόκειται να παρακολουθήσεις παράσταση στην Εθνική Λυρική Σκηνή, και μάλιστα άφησε σοβαρές υπόνοιες ότι ακόμα και τα διαβόητα strepsils είναι πιθανόν να σε κάνουν χειρότερα, γιατί δημιουργούν ένα λιπαρό στρώμα στα τοιχώματα του λάρυγγα. Ο ΕΟΦ αρνήθηκε κατάφωρα αυτή την κατηγορία, και κίνησε τους μηχανισμούς ώστε να βρει τα στοιχεία της γριάς του 021 σε συνεννόηση με αμερικάνο εισαγγελέα, να κλείσει το συκοφαντικό της μπλογκ και να την μηνύσει για παραβίαση του βασικότατου ανθρώπινου δικαιώματος στην αλλοπαθητική θεραπεία (οι στάχτες του x-psilikatzoy blog ανατριχιάζουν με φρίκη εδώ).

Διαφήμιση Φεβρουαρίου 25, 2008

ήρθε λοιπόν η ώρα για να διαφημίσω τον εαυτό μου, και συγκεκριμένα το έτερον μπλογκ το οποίο άνοιξα πριν λίγο καιρό υπό την αιγίδα της wordpress. Και είναι αυτό. Ευπρόσδεκτα τα βρισίδια και τα καντήλια, απλά σβήστε τα γιατί σεισμός με πυρκαγιά είναι φονικός συνδυασμός.

Ποιός ακόμη δηλαδή Φεβρουαρίου 24, 2008

Ποιὸς ἀκόμη δηλαδὴ

στὰ ἀνάμεσα ἀπ’ ἔξω δείχνει τόσο

ὅπως ἴσως

κάπως

λίγο περισσότερο λιγότερο ἀλλιῶς.

 

Κατερίνα, Γιὼργο, Γιώργο

μὲ ῥωτήσαν ἄν διαβάζω αὐτὰ ποῦ γράφω

πὼς ἄλλωστε

μὲ τρόπο ἐντελῶς

ἀντίθετα ἀπὸ κάτι διαφορετικὸ

ὁμολογουμένως μέσες ἄκρες

τῶν δαχτύλων

σὰν νὰ ἦταν πιὸ κοντὰ σε

μερικὲς φορὲς σὰν κάπως

ὁπωσδήποτε.

 

Πότε πιὰ ἀμέσως

μᾶλλον ὄχι ἔτσι, μπορεῖ ὄχι

πιθανότατα ὅμως ναὶ.

Ελληνικέ Λαέ Φεβρουαρίου 22, 2008

Το σεξ Φεβρουαρίου 17, 2008

δεν είναι τίποτα, αλλά η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα.

Του αγίου Βαλεντίνου Φεβρουαρίου 14, 2008

Δεν έχουμε άλλο έρωτα, τον κάψαμε όλο στο γυμναστήριο.

Το αλκοόλ Φεβρουαρίου 13, 2008

Δεν είμαι αλκοολικός. Στο έχω διευκρινίσει. Παρ΄ όλα αυτά μπορώ να πω ότι αυτή την εποχή το ρέον αυτό διάφανο υγρό μου λείπει ψυχικά, σωματικά και πνευματικά. Το μυαλό μου ηρεμεί για λίγο και απομονώνει: ένα γλυκό λικέρ, ένα ούζο με μεζέδες, ένα πληθωρικό κοκταίηλ, ένα δροσερό κόκκινο κρασί, μια μπουκάλα μαυροδάφνη, ένα καυτό ρακόμελο, ένα πεντακάθαρο τσίπουρο, ένα δυνατό ρούμι. Αλλά πού. Όταν ανοίξανε τα σύνορα το ενενηνταέξι μπήκε κάθε καρυδιάς καρύδι. Το αλκοόλ λύνει τη γλώσσα τόσο πολύ που ξετυλίγεται και κρέμεται ανάμεσα στα πόδια και την πατάς περπατώντας μέχρι που παραπατάς και προς στιγμήν πέφτεις, αλλά τελικά το πάτωμα ήταν πιο μακριά απ’ ότι νόμιζες. Το αλκοόλ λεκιάζει τα υφάσματα και τους δίνει όμορφα χρώματα και έντονο άρωμα για αρκετό καιρό (μέχρι το πλύσιμό τους). Το αλκοόλ κάνει ωραίους ιριδισμούς στο φως όταν φιλτράρεται από το ποτήρι. Φτιάχνει ατμόσφαιρα. Ξυπνάει την παρέα. Γεμίζει τα άδεια μυαλά.

Όταν τα ‘λεγε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ στην Άνοδο και Πτώσι της πόλεως του Μαχόγγανυ μερικοί-μερικοί ‘κάναν την πάπια.

Το χρήμα Φεβρουαρίου 12, 2008

Το χρήμα είναι μια ουσία κίτρινη που μας λείπει συνήθως, ενίοτε την ψάχνουμε βαθιά στις τσέπες και στα χαρακώματα του πορτοφολιού μας. Είναι δέ τόσο δυσεύρετο που συχνά πρέπει να περνάμε ώρες επί ωρών κάνοντας διαδικασίες μάλλον δυσάρεστες ή τουλάχιστον άχρηστες για να το αποκτήσουμε. Μερικοί που νομίζουν ότι είναι πιο έξυπνοι προσπαθούν να το αποκτήσουν όταν οι άλλοι δε βλέπουν ή δεν προσέχουν, ή απλά όταν δεν είναι κανείς μπροστά στο χρήμα για να το φυλάει. Αυτοί λοιπόν νομίζουν ότι είναι πραγματικά πολύ έξυπνοι που το κάνουν αυτό, αλλά στην πραγματικότητα δεν αλλάζει κάτι, γιατί έτσι κι αλλιώς μετά το ξοδεύουν και μένουν πάλι χωρίς χρήμα. Γενικά όμως το χρήμα είναι κάτι το σχετικά άχρηστο – μπορεί να είσαι πάμπλουτος αλλά σε μια κρύα νύχτα όπου κανένα μαγαζί δεν είναι ανοιχτό, δεν μπορείς να σκεπαστείς με αυτό ούτε να το φας ούτε καν να του πεις τον πόνο σου.

Η Σοφία της Δανάης Στρατηγοπούλου το είχε κατατάξει ανάμεσα στα ορυκτά οργανικά χάρτινα μέταλλα, και ποιός είμαι εγώ που θα διαφωνήσω;

Χρωματισμός Φεβρουαρίου 7, 2008

 Astor Piazzolla – Fuga y Misterio. Εκτελεσάρα από τους τσελίστες της Berliner Philarmoniker. Απλά ασχολίαστοι.

Lotte Lenya – Seeräuberjenny προσυκυνός και υποκλίνομες Kurt Weill

Όσο για το επόμενο τραγούδι, προβληματιζόμουν: τι να βάλω, καλύτερη εκτέλεση με χειρότερη ατμόσφαιρα, ή καλύτερη ατμόσφαιρα με όχι τόσο καλή εκτέλεση; Τελικά η Τερέζα με κέρδισε γιατί είναι πιο ορίτζιναλ. Πάντως τσεκάρετε και την εκτέλεση της Ute Lemper η οποία τη Δευτέρα έχει συναυλία στο Μέγαρο με πιασοκωλέ εισιτήριο 25 ευρώ για εμάς τους φοιτητάς (θα έλεγα τώρα αλλά έχε χάρι που τη συμπάθησα)

Teresa Stratas – Youkali (tango) από τον προσκυνό και υποκλίνομεν Kurt Weill

Σύνταξη Φεβρουαρίου 5, 2008

Ο μπλε κάβουρας πήδηξε τον υπουργό μας.

Το τραπέζι του τρόμου χώρισε το κέικ.

Ο Κωστής έσπασε τον κρεμμυδοστίφτη.

Η σουλτάνα η Φωφώ έδεσε έναν ουρακοτάγκο.

Ο Βούλγαρος οδοντίατρος διάλεξε μερικές κατσαρόλες.

Τα παραισθησιογόνα μανιτάρια έκαψαν την από πάνω.

 

Η συναυλία έτριψε διακριτικά την εταζέρα.

Χθες, ο ποδηλάτης κουνούσε όλη μέρα τον θείο Paul.

Το πακέτο με τα χαρτομάντηλα δείχνει το δρόμο στο τρολ.

Το αναμμένο καλοριφέρ διαφωνεί ομόφωνα με την κουρτίνα.

Η μπλεγμένη βρώμικη κλωστή έτρεχε το απόγευμα τη μεγάλη θλίψη.

Ο καθρέφτης αποκεφάλιζε συνήθως την οθόνη.

 

Η διοργανώτρια του φεστιβάλ παντρεύτηκε χθες το κλειστό μαγαζί.

Ο χθεσινός πιγκουΐνος χτυπάει με μίσος τα πόδια.

Η κιλότα που κρεμιόταν απ’ το αυτί της βίασε θλιμμένα την πεθαμένη γιαγιά.

Ο γαστρονόμος έσπασε το μπαγιάτικο ψωμί.

Το εγωκεντρικό ομοίωμα μπανάνας μύρισε καδρόνια.

Χτες το βράδυ, μια κουταλιά ζάχαρη διέσπασε ηδονικά τα βρώμικα τασάκια.

________________________________________________________

Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν λίγο έξω απ’ τον Χασάν με μια κλέφτρα κουραμπιέδων κι έναν δυνάμει εναλλακτικό τηλεοπτικό στάρ. Απλά επειδή πιστεύω πως αξίζουν, πως αξίζετε, πως αξίζουμε. Κρίμας κι έχει ωραίες μέρες αυτές τις εποχές που οι ήλιοι λάμπουν στους πεζοδρόμους κι εμείς κοιμόμαστε μέχρι το μεσημέρι και νιώθουμε τύψεις μετά. Πιο ωραία ήταν στο μεσοπόλεμο, αλλά πού, ήρθαν οι εκσυγχρονιστές του Σημίτη και ανοίξαν τα σύνορα το ενενήνταέξι και μετά μπούκαρε μέσα κάθε καρυδιάς καρύδι. Πριν κοιμόμασταν με τα ράντζα στα σταυροδρόμια και τώρα κλειδαμπαρωνόμαστε στα πατάρια μας. Η γιαγιά μου άφηνε τη μηλόπιτα στο παράθυρο να κρυώσει, ενώ τώρα τη βάζει στο ψυγείο. Αλλάξαν οι καιροί πουλέτε.