Ohm

Καταραμένα Στιγμιότυπα Και Τέτοια

Αντισημιτισμός και σιωνισμός Ιουλίου 8, 2009

Κατηγορίες: Παρακριτική — Θρώγκος @ 6:11 μμ

Τι είναι ο σιωνισμός; Είναι ένα πολιτικό κίνημα με θεολογικές και ιστορικές βάσεις (Βίβλος, Γη της Επαγγελίας κ.ο.κ.) το οποίο αναπτύχθηκε διεθνώς τον περασμένο κυρίως αιώνα με απώτερο σκοπό την ίδρυση ενός Ισραηλινού κράτους στην Παλαιστίνη. Προπολεμικά, θα μπορούσε να ενταχθεί στην σωρεία “πολιτικών” εθνικιστικών κινημάτων ανά την Ευρώπη (βλ. Εθνικοσοσιαλισμός, Μεγαλοϊδεατισμός, Νεότουρκοι κ.τ.λ.) με μια παραπάνω θεολογική δόση λόγω του γεγονότος ότι οι Εβραίοι είχαν περισσότερο θρησκευτικούς παρά φυλετικούς/γλωσσικούς δεσμούς (βλ. Yiddish, Ladino, φυλετική διαίρεση μεταξύ Εβραίων). Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει αν λάβουμε υπόψιν μας τον αντισημιτισμό, ο οποίος φυσικά δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στη ναζιστική Γερμανία, αλλά έχει “παράδοση” αιώνων στον δυτικό κόσμο.

Αντισημιτισμός μπορεί να θεωρηθεί και η γελοιογραφική και γενικευτική εικόνα του Εβραίου ως τοκογλύφου, τσιγκούνη που πίνει το αίμα του λαού, που είναι στα όρια του γραφικά αθώου, αλλά και η συστηματική δίωξη των Εβραίων για διάφορους λόγους ανά την Ευρώπη, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα και εκβιαστικά (βλ. εξορία των Εβραίων από την Ισπανία και την Αγγλία και αυθόρμητα αντισημιτικά πογκρόμ από εξαγριωμένους όχλους αντίστοιχα). Κάποια περίεργη ιστορική ειρωνία θέλει το μίσος εναντίον των Εβραίων να υπάρχει διαχρονικά εδώ και 2000 χρόνια σε διαφορετικές συνθήκες και από  διαφορετικούς λαούς, κάτι το οποίο δε συμβαίνει με κανένα άλλο “λαό” ή εν πάσει περιπτώσει θρησκευτική/γλωσσική/φυλετική ομάδα. Για μια διαχρονική ανάλυση του αντισημιτισμού δείτε εδώ, στα καταγώγια του terminal 119, του πράκτορα της Σιών. Αυτό το διαχρονικό και διαπολιτισμικό μίσος, σε συνδυασμό με συστηματικές λεηλασίες, διωγμούς και προπηλακισμούς ήταν που οδήγησε τους Εβραίους της εξορίας να ξανασκεφτούν τον κατεργάρη παππού Μωυσή και κάτι κουτσομπολιά που ακούγονταν για Γη της Επαγγελίας.

Σίγουρα δεν ήταν παντού έτσι όμως: ένα ιδανικό παράδειγμα αρμονικής πολυπολιτισμικής συμβίωσης ήταν η Θεσσαλονίκη, αυτή η σύγχρονη κοιτίδα του ελληνορθοδοξολαϊκοεθνικισμού, έτσι όπως εκφράζεται από ανιστόρητους πολιτικούς και ανεπιστημόνητους παπάδες. Πριν έρθει λοιπόν ο Βενιζέλος και Ο Α’ Παγκόσμιος και της αλλάξουν τα φώτα, η Θεσσαλονίκη κατοικείτο ισαρίθμως από Οβραίους, Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, και από κάμποσους Φράγκους, ή αν θέλετε με φυλετικούς όρους, από Έλληνες, Ισπανοεβραίους, Τούρκους, Αλβανούς, Σλαβόφωνους, Βούλγαρους, Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς και γενικότερα κάθε καρυδιάς καρύδι με την καλή έννοια. Στο χάος της μεσαιωνικά χτισμένης πόλης υπήρχαν εβραϊκές γειτονιές, φραγκομαχαλάδες, η κυρίως μουσουλμανική Άνω Πόλη και οι χριστιανικές συνοικίες – κανένα όμως γκέττο. Δεν είναι τυχαίο που ο σιωνισμός ποτέ δεν άγγιξε τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, καθώς ένιωθαν την πόλη ως πραγματικό τους σπίτι και μάλιστα την αποκαλούσαν “Μητέρα του Ισραήλ”.

Η ιδιαιτερότητα του σιωνισμού ως εθνικιστικού/λυτρωτικού/θεολογικού κινήματος λοιπόν έγκειται στο γεγονός ότι η υλοποίησή του ήταν μια άμεση ανάγκη της εβραϊκής διασποράς, λόγω των διαχρονικών διώξεων που υφίστατο σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, με λίγες εξαιρέσεις όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αν και είμαι αντίθετος με κάθε μορφής εθνικισμό ή θρησκεία, δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω την ιστορική αναγκαιότητα που υπήρχε για τη δημιουργία ενός ασφαλούς μέρους όπου θα μπορούσαν να κατοικούν οι Εβραίοι χωρίς να κινδυνεύουν από διώξεις, πολύ περισσότερο από την ανάγκη δημιουργίας ενός “Ελληνικού” κράτους για τους “Έλληνες” που κατοικούσαν στο Οθωμανικό κράτος, οι οποίοι αντί να επαναστατήσουν για μια καλύτερη κοινωνία επαναστάτησαν για μια φυλετικά καθαρή, ελληνική κοινωνία ως συνέχεια του ένδοξου Βυζαντίου και της χλέπας του Πλάτωνα, που αποδείχθηκε ένα μάτσο σκατά στη συνέχεια (βλ. σήμερα).

Η ιδιαιτερότητα αυτή του αντισημιτισμού ως “μίσος προς μια θρησκευτική/φυλετική ομάδα” και του  σιωνισμού ως αντίδραση σε αυτό το μίσος επιτάθηκε τα μάλα από το αποκορύφωμα του αντιεβραϊκού μένους, το γνωστό μας Ολοκαύτωμα. Η ιδιαιτερότητα της γενοκτονίας αυτής που λέγεται Ολοκαύτωμα έγκειται στην συστηματικότητα και αποτελεσματικότητα των δολοφονιών, στον μαζικό τους χαρακτήρα και στην αιτολόγησή τους: οι Εβραίοι έπρεπε να πεθάνουν επειδή ήταν Εβραίοι. Και μάλιστα όχι μόνο αυτοί που ήταν Εβραίοι στη θρησκεία, αλλά και όσοι είχαν Εβραίους προγόνους, συγγενείς κ.ο.κ. Δεν τους έσωζε ούτε το να αλλαξοπιστήσουν, ούτε το να απαρνηθούν τον Εβραϊσμό τους με κάποιο τρόπο, γιατί για το ναζιστικό καθεστώς ο σπόρος τους που έπρεπε να εξαλειφθεί από προσώπου γης. Με κάποια επιφύλαξη, μπορώ να πω πως καμία άλλη γενοκτονία (π.χ. Αρμενίων) δεν έγινε με καθαρά φυλετική αιτιολόγηση, παρά γίνονταν για απώτερους στρατιωτικούς, πολιτικούς και επεκτατικούς λόγους. Στην παγκόσμια ιστορία του εθνικισμού και των φυλετικών διακρίσεων υπάρχουν υποδουλώσεις, βασανισμοί, λεηλασίες, βανδαλισμοί, δολοφονίες, βιασμοί και κάθε είδους βαρβαρότητες λόγω διαφορετικής “φυλής”, αλλά ποτέ δεν επιχειρήθηκε η συστηματική εξόντωση μιας τέτοιας “φυλής” επειδή είναι αυτό που είναι.

Γι’ αυτούς λοιπόν τους λόγους υπάρχει σήμερα το κράτος του Ισραήλ και κάνει τα εγκλήματα που κάνει εις βάρος των ίδιων των Εβραίων (ως μιλιταριστικό κράτος) και των γηγενών Παλαιστινίων (ως σφαγέας άνευ όρων). Η κτηνώδης συμπεριφορά του κράτους του Ισραήλ, με ή χωρίς τη συναίνεση της πλειοψηφίας των Ισραηλινών μπορεί να είναι αποκρουστική, βάρβαρη, ανθρωποκτόνα και βουτηγμένη στο αίμα όσο δεν πάει, ίσως και στα όρια της γενοκτονίας, αλλά δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί ναζιστική. Δεν υπάρχει η ιδεολογία ότι οι Παλαιστίνιοι πρέπει να εξοντωθούν επειδή είναι Παλαιστίνιοι, αλλά είναι περισσότερο μια άκρατη επεκτατικότητα, μια θρασυδειλία (εάν λάβουμε υπόψιν την μηδαμινή στρατιωτική ισχύ των Παλαιστινίων), και μια βεντέτα με τους Παλαιστίνιους (ιντιφάντα) που έχει ως γενεσιουργό αιτία της τον μιλιταρισμό του Ισραηλινού κράτους και την ανικανότητα των ίδιων των Ισραηλινών να αντιταχθούν σε αυτό, όχι μόνο ως πολεμικό επεκτατικό κράτος, αλλά ως κράτος αυτό καθεαυτό.

Εν συνόψει, καλό θα ήταν να μην μπερδεύουμε τις πούτσες με τις βούρτσες.

 

Το βραδινό περπάτημα Ιουλίου 7, 2009

Κατηγορίες: παράνοια — Θρώγκος @ 4:03 μμ

θέτει πάντοτε οντολογικά ερωτήματα στα υποκείμενά του τύπου “Είμαι;”, “Είναι;”  και “Είσαι;”. Είναι μια διαδικασία ταυτόχρονα εσωτερική και εξωτερική. Εσωτερική διότι περιλαμβάνει περίσκεψη, στοχασμό, αναστοχασμό και αναπερίσκεψη, και εξωτερική διότι απαιτεί προσανατολισμό, χάραξη πορείας, αντίδραση σε σημειολογικά ερεθίσματα τύπου φανάρια και φλας αυτοκινήτων και προϋποθέτει την κίνηση των κάτω άκρων με ρυθμό και αρμονία.

Έχει να μας προσφέρει κάτι το βραδινό περπάτημα; Ναι, απαντά ο ρήτωρ. Μας προσφέρει μια νυχτερινή θέαση στην συνήθως (για κάποιους) φωτεινή πραγματικότητα, μια διαφορετική αισθητική άποψη πάνω στην αρχιτεκτονική βασισμένη στις εναλλαγές των χρωμάτων ανάλογα με το τεχνητό φως που τα παράγει, μια πόλη απηλλαγμένη από μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων (αλλά όχι και των αυτοκινήτων) και αρκετές κατσαρίδες που βγαίνουν από τους υπονόμους να διεκδικήσουν ζωτικό χώρο που να μην έχει σκατά και κάτουρα.

Χρειάζεται όμως μέγιστη προσοχή έτσι ώστε οι νυχτερινοί περιπατητές να μην καταλήξουν άθελά τους σε κάποιο άντρο (ή γύναικο) ρεφορμισμού και αντεπαναστατικών πρακτικών, σε φωλιές ετερονομίας και ετεροθέσμισης, σε σταλινικού τύπου απολυταρχικούς χώρους και σε στέκια παρωχημένης ταξικής ανάλυσης. Επίσης πρέπει να προσέχουν τα μέγιστα κάθε μορφής εξουσία, έμφυλη-έκφυλη ή φυλετική, κάθε είδους ρατσισμό, αντισημιτισμό, ομοφοβία, κοινοβουλευτισμό, κονφορμισμό, κοινωνική συναίνεση, σεχταρισμό, σιχτιρισμό, επαναστατικό κομπλεξισμό, σνομπισμό, συνωμοσιολογία, τακτικές διαίρεσης, προβοκατορολογία, μονοθεματική πολιτική (κατά το μονοθεματική σονάτα), μεταμοντερνισμό, γραφειοκρατία, ψυχολογιοποίηση, στατιστικολογία και τσουβάλιασμα, αλλοτρίωση και αλλοτριωμένη διασκέδαση, ψευδοεπιστημονικές προσεγγίσεις και αρνήσεις ιδεολογίας της επιστήμης, αρνήσεις του Ολοκαυτώματος και μανιχαϊστικές προσεγγίσεις σε ζητήματα φύλου, αλλά και φίλου (ίσως και φύλλου).

 

480 καταργηθηκε Ιουλίου 3, 2009

Κατηγορίες: παράνοια — Θρώγκος @ 5:24 μμ

Κάτι πρέπει να γίνει μ’ αυτό το κράτος. Κάτι πρέπει να γίνει γρήγορα και χειρουργικά. Έρχεται σαν το μπάτσο και μας κάθεται στο λαιμό, μια με διάφορες ποινικοποιήσεις, με απαγορεύσεις, με τραμπουκισμούς και εκφοβισμούς, και όλα τα δικαιολογεί με έναν λόγο τόσο παράλογο που μόνο στο μεσαίωνα θα μπορούσε να ανήκει. Μερικές φορές θα ήθελα να πάω σε έναν πολιτικό, απ’ αυτούς τους επαγγελματίες και να του φωνάξω στη μάπα: “ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΣΟΒΑΡΟΣ;;; ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΜΙΛΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ; ΕΧΕΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΙΔΕΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 2 ΑΙΩΝΕΣ;”

Νομίζω πως θα αποστόμωνα το 95% από αυτούς. Όχι βέβαια πως εγώ ξέρω τι έχει συμβεί στην πολιτική φιλοσοφία τους τελευταίους 2 αιώνες, αλλά τουλάχιστον το αναγνωρίζω και δεν πάω να πολιτικολογήσω με τέτοιο αναίσχυντο θράσος. Το κράτος που λέτε και το κεφάλαιο. Οι Εβραίοι. Οι Μασόνοι. Έρχονται και μας κλέβουν τις δουλειές (κυρίως ό,τι αφορά χτίσιμο εμπορικών κέντρων και δημοσίων έργων). Το κεφάλαιο. Το σκυλί. Η ταξική συνείδηση.

 

Όχι άλλη Σημειολογία! Ιουνίου 30, 2009

Κατηγορίες: Διάφορα — Θρώγκος @ 6:00 μμ
via wikipedia

via wikipedia

γαμημένο μεταμοντέρνο

 

Πυξ λαξ γνιξ οδαξ Ιουνίου 25, 2009

Κατηγορίες: Διάφορα — Θρώγκος @ 11:25 μμ

Θυμάστε αυτούς τους απαίσιους κλαψομούνικους στίχους των πυξ λαξ; Το ποστ που ακολουθεί αυτολογοκρινόμενο δεν έχει καμία σχέση με  αυτούς.

Δε νοσταλγείτε τις  εποχές που γράφαμε με γραφομηχανή και όταν έφτανε στο τέλος της γραμμής ο κύλινδρος έκανε ένα *κλλιινκ* πρρρρρρ και γυρνούσε στην αρχή; ΤΙ; Δεν είχατε γραφομηχανή;

Τελοσπάντων, το θέμα είναι πως α)η Σέχτα Επανασταστών πρέπει να προσανατολιστεί προς στόχους πιο χρυσαυγίτικους β)Οι εξεταστικές περίοδοι πρέπει να ποινικοποιηθούν γ)Η ύπαρξη πρέπει να ποινικοποιηθεί. Ποιός είσαι κύριε εσύ που θα υπάρχεις; Με ποιά έννοια του δικαίου νομιμοποιείται η ύπαρξή σου; Με καμία! Όποιος υπάρχει τούδε κι εξής θα συλλαμβάνεται και θα στέλνεται σε υπαρκτά στρατόπεδα ύπαρξης απ’ όπου με κοπιώδεις διαδικασίες θα αφαιρείται αυτό το ρυπαρό βδέλυγμα από τις ψυχές των ανθρώπων τους οποίους ταλανίζει.

Μερικές φορές φαντάζομαι τον εαυτό μου ως μικροαστό μεσήλικα που θα κάνει κάθε σάββατο τα ψώνια του στο σουπερ-μαρκετ και θα γυρίζει σπίτι και θα βαράει πρέζες, συγνώμη ντάγκλες, συγνώμη τηλεόραση εν πάσει περιπτώσεις κάτι μηχανιστικό και μετά θα ξαναπηγαίνει στο σουπερ μάρκετ ξανά και ξανά. (ας μη μείνει αυτό το ποστ για πολύ πάνω-πάνω, είναι τελείως ανούσιο).

Και τώρα, ο καιρός. Αίθριες νεφώσεις στα ορεινά, καλός καιρός με βροχή, κομήτες, ήλιους, δόντια και σαντιγί στη Νότια Ελλάδα, στα ηπειρωτικά θα βρέξει μολότωφ. Στην Αθήνα το τριήμερο θα είναι γεμάτο καταχρήσεις, ενώ υπάρχει πιθανότητα σαλάτας με παρμεζάνα. Η Θεσσαλονίκη θα υποφέρει από τρεις μετεωρίτες, βροχή αίματος και σεισμούς, και θα την αποτελειώσει ένα παλλιροϊκό κύμα επιπέδου Ξενάκη και πάνω. Η Κίμωλος θα υποφέρει από ρευματισμούς, κολούμπρα και γάγγραινα σε όλα τις τα άκρα. Τρένο στο Ναύπλιο δεν προβλέπεται πριν την έλευση του Δία (το 2012) στην καλύτερη περίπτωση.

Κατουρημένοι μουσικολόγοι σαν ζόμπι σας περιμένουν στην τσιμεντένια Φιλοσοφική, όπου τα θύματα της χούντας κάνουν πάρτι κάθε σάββατο και πλέκουν στεφάνια μαγιάτικα με λωρίδες αφισών και ξεχαρβαλωμένα πανό. Η ταξική σας συνείδηση σας εύχεται καλό καλοκαίρι γεμάτο Φαραντούρη.

Η τουαλέτα πού είναι; Έχετε λεπροπιτάκια; Μια ρετσίνα χωρίς κανέλλα, παρακαλώ. Τρεις κι εξήντα; Ακριβή η πατατοσαλάτα σας. Πουτσαρίνο με τη μορταδέλα σας; Ναι, θα πάρω λίγο, ευχαριστώ. Μα σας έχει σαλέψει τελείως; Γιατί δεν πιάνεστε από τη χειρολαβή; Σας παρακαλώ, μπείτε πιο μέσα! Να κάτσω λίγο; Σόρυ, δε βλέπω, δε φοράω τους φακούς μου. Τι να βάλω; Καλαμάκι χοιρινό, ντομάτα, πατάτα, σως. Στο χέρι.

 

Οι Βολιβιανοί Ιουνίου 21, 2009

Κατηγορίες: Παραπληροφόρηση — Θρώγκος @ 7:22 μμ

(λόγος παραληρηματικός)

Καταραμένος λαός. Κάθονται γύρω από τις ινδιάνικες φωτιές στα απαίσια χωριά τους και μασουλάνε όλη μέρα καπνιστό λάμα. Οι γλοιώδεις επιτελεστικές πρακτικές τους τους οδηγούν στη μαζική αποχαύνωση και ακούνε συνέχεια cumbias ενώ τους τρέχουν τα σάλια από την κατανάλωση αλκοόλ. Οι Βολιβιανοί είναι κάτι ανθρωπόμορφα τέρατα που ντύνονται με κάτι πλεχτά πόντσο και κάτι παντελώς ηλίθιους σκούφους και παίζουν ένα τραγικό μαντζαφλάρι που το ονομάζουν φλάουτο και μια μικρογραφία κιθάρας που την ονομάζουν τσαράνγκο, και όλα αυτά με περισσή περηφάνεια. Αλλά μέχρι εδώ. Γιατί οι καημένοι Βολιβιανοί εξαφανίστηκαν, πάνε.

Πέθαναν.

Έπεσε μια ατομική βόμβα και πέθαναν ομαδικά και χωρίς έλεος. Πέθαναν σχεδόν χωρίς μέλλον. Τους καημένους. Ήταν τόσο γλοιώδεις και ρυπαροί. Είχαν και τεράστια αυτιά και προβοσκίδες στην πλάτη. Επίσης δεν τους άρεσε καθόλου η τέκνο και ο Τζον Κέητζ. Βλάσφημα ανθρωπάρια.

Ο Θεός τους Έριξε Ατομική Βόμβα Στέλνοντάς του Για Πάντα στην Ανυπαρξία.

 

Τα χίπικα σίξτις στην υπηρεσία του “κινήματος” Ιουνίου 19, 2009

Κατηγορίες: Ραδιο+μέντα, Το βίντεο γουώλ παρακαλώ — Θρώγκος @ 6:38 μμ

Ευχαριστώ πολύ τον φρεσκοκουρεμένο bosko που άθελά του μου γνώρισε την Judy Collins και ανακάλυψα δύο σούπερ επίκαιρα φολκ διαμάντια. Το πρώτο είναι ένα φεμινιστικό τραγούδι με τον προβοκατόρικο queer τίτλο “O Daddy be Gay” το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει στο γιουτιούμπ και καταλήγει στο τετράστιχο-κατακλεί(τορι)δα:

There is an advantage we have over men
O daddy be gay
There is an advantage we have over men
We can go down to hell and come back again
Daddy be gay if you can be.

O Daddy be Gay

Και το άλλο είναι ένα τραγούδι για το ποινικό και σωφρονιστικό σύστημα μέσα από μια πραγματική ιστορία του φουκαριάρη Tim Evans που τον κατηγόρησαν για τη δολοφονία της γυναικός και των παιδιών του, τον κρέμασαν και τον αθώωσαν μετά θάνατον:

Αυτά τα ολίγα εν μέσω εργασίας, υγρασίας, φραπέ κι ανεμιστήρα.

 

Εξεταστικές περίοδοι Ιουνίου 16, 2009

Κατηγορίες: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ, Παρακριτική — Θρώγκος @ 7:35 μμ

(και καταστολή της περιόδου ;-Ρ)

Πέφτει το ίντερνετ συνεχώς
πέφτει και η ψυχολογία (γενικά ως επιστήμη)
και η ώρα που μεσολαβεί μεταξύ Χέγκελ και Αντόρνο
είναι ίδια με την ώρα που χρειάζεται μια εργασία για υποχρεωτικό μάθημα εξαμήνου.
Ω! Γραφειοκρατία! (δραματική αναφώνηση)
αν τυραννούσες μόνο τους Κνίτες
όλα θα ήταν (σχεδόν) δίκαια
αλλά όχι
τυραννάς όλα τα ζώα που συχνάζουμε στα ετοιμόρροπα ιδρύματά σου
είτε εφορίες είτε ΑΕΙ
και μας κάνεις να πιστεύουμε ότι η γνώση είναι
αναλυτική βαθμολογία, δωρεάν συγγράμματα,
υποχρεωτικές εργασίες και διδακτορικές διατριβές.
Αλλά πού θα πάει, θα έρθει ώρα, και όπως λέει κι ένα λαϊκό ρητό:
Βραστούς, βραστούς θα φάμε τους αστούς
και τους γραφειοκράτες στο φούρνο με πατάτες
(γιαμ, γιαμ)!”

 

Να πεθάνει Ιουνίου 11, 2009

Κατηγορίες: Παρακριτική — Θρώγκος @ 10:54 μμ

Η επιστήμη, η πολιτική, η φιλοσοφία να πάνε να πεθάνουν, να πάθουν βλεννόρροια, να πεθάνουν. Η επιστήμη, η φιλοσοφία, η πολιτική να πάνε στην άκρη ενός γκρεμού και να πηδήξουν και να πάθουν και βλεννόρροια. Σκατομετααφηγήσεις είναι όλες τους, λάμιες και προβοκάτειρες (να πεθάνουν να πάθουν βλεννόρροια). Το πανεπιστήμιο είναι ένα σάπιο κουφάρι παραγεμισμένο με σερπαντίνες και πρέπει να καεί συθέμελα. Μια σκατομυρμηγκοφωλιά σκέτο οξύμωρο του ονόματός του που δεν μπορεί να υπάρξει σε τέτοιες συνθήκες κοινωνικής σήψης. Και φυσικά για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, θα προτείνω και κάτι για την βελτίωση των πραγμάτων:

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΣΚΑΤΑ.

 

Καταμερισμός Ιουνίου 9, 2009

Κατηγορίες: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ, Παρακριτική — Θρώγκος @ 8:24 μμ

Στην κοινωνία δεν σκαρφαλώνεις με αγάπη και προδέρμ

αλλά ασάλιωτα κι απάνθρωπα

και αν δεν κρατηθείς με νύχια και  με δόντια στα ψηλά

κατρακυλάς τις τάξεις μία-μία πατινάζ

μέχρι το λούμπεν όπου – φλαπ!

μπορεί να πέσεις κι απ’ την άκρη

αν έχεις πάρει πολλή φόρα.

Εκτός φυσικά κι αν σε σταματήσει κάποιο μαζικό κοινωνικό κίνημα

που σε θεωρεί δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο -

αυτά όμως σπανίζουν

κι ενίοτε αρέσκονται στην ομφαλοσκόπηση.

Ποιός χέστηκε άλλωστε για τον μεσοαστό

που δεν μπορεί να ανιχνεύσει τις λεπτές ιδεολογικές διαφορές

μεταξύ των επαναστατικών θεωριών.

Ποιός θα ασχοληθεί με την αφύπνιση

όταν οι μισοί ασχολούνται με την τέχνη του λόγου

κι οι άλλοι μισοί με την τέχνη του δρόμου.

Και ποιός επιτέλους θα κάνει τη λάντζα.